Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 16.2005

Page: 143
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2005/0145
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
ODBUDOWA MODERNIZMU - MODERNIZM ODBUDOWY

143

w nim logii powoduje silny rzeźbiarski efekt. Ciągły pas balustrad wy-
stępuje tylko na pierwszym i ostatnim, ósmym, piętrze, zdefiniowanym
po części jako taras, nad którym zawieszono ażurowe zadaszenie-pergolę.
Zachodnią, zupełnie płaską elewację architekt pokrył - z „wykorzy-
staniem przypadkowości”108 - kwadratowymi błękitnymi, białymi, po-
pielatymi i żółtymi panelami, nadając jej bardziej malarski charakter.
W zestawieniu z abstrakcyjną rzeźbą Andre Bloca i „taszystowskimi”
mozaikami Charlesa Mossiona i Claude’a Viseux w przyziemiu - oraz
czasową wystawą współczesnej plastyki francuskiej109 - podnosiło to
galeriowiec Vago do rangi totalnego dzieła sztuk pięknych.
Bloki o mniejszej liczbie kondygnacji, jako typ najbliższy osiedlowej
architekturze Republiki Weimarskiej, należały do najmniej spektaku-
larnych osiągnięć architektury lat 50. W Hansaviertel jednak i w ich
przypadku zauważa się nowe pomysły, stanowiące o oryginalności po-
wojennego budownictwa. Recepcję estetyki surowego betonu, charakte-
rystycznej dla powojennej twórczości Le Corbusiera, objawia dom Gun-
tera Gottwalda, zacieniającego loggie rzędem żelbetowych szczebli -
rodzajem pionowych żaluzji. Z kolei Bruno Taut rozczłonkował strukturę
bloku obniżając niektóre segmenty, przesuwając je względem siebie lub
unosząc na smukłych podporach. O popularności typu maisonnette
świadczy czteropoziomowy dom Paula Schneidera-Eslebena110 z Dussel-
dorfu. Mieszkania zajmujące pierwsze dwie kondygnacje - tj. parter
i 1. piętro - posiadają osobne wyjścia. Dostęp do maisonnettes 2. i 3. pię-
tra umożliwiają dwie wieże komunikacyjne wystawione po północnej
stronie bloku i połączone z nim nadwieszonym na konsolach gankiem.
Od strony południowej widoczne są poprzeczne ściany konstrukcyjne,
między którymi rozpięto na wysokości dwóch środkowych kondygnacji
lekkie płyty osłonowe z wąskimi oknami. Parter i ostatnie piętro jawią
się natomiast jako głębokie wnęki, mieszczące tarasowe wyjście do ogro-
du bądź loggię111.
Skromne, racjonalistyczne elewacje kryją - pośród tradycyjnych -
dwa dwupoziomowe habitaty także w bloku Wassiliego Luckhardta

108 B. Szmidt, op. cit., s. 472.
109 S. Lietzmann, Wohnen im fliefienden Raum. Impessionen von der Interbau in Ber-
lin, FAZ nr 169, 25. Juli 1957, s. 9; Interbau Berlin. Amtlicher Katalog..., s. 397.
110 P. Schneider-Esleben, projektant mebli i architekt. Specjalista od lekkich struk-
tur szkieletowych z zastosowaniem prefabrykatów i szklanych ścian. Swą funkcjonali-
styczną, racjonalistyczną architekturą silnie oddziałał na obraz współczesnego budownic-
twa niemieckiego. Do jego ważniejszych realizacji należą: biurowiec Mannesmanna (1951-
56) i Bank Komercyjny (1959-62) - oba w Dusseldorfie, a także port lotniczy w Kolonii
(1962-70). A. Dulewicz, Encyklopedia sztuki niemieckiej..., s. 404.
111 Por.: G. Dolff-Bonekamper, op. cit., s. 169-170.
loading ...