Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 16.2005

Page: 153
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2005/0155
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
ODBUDOWA MODERNIZMU - MODERNIZM ODBUDOWY

153

Rodak Le Corbusiera zaproponował w Berlinie czterokondygnacyjny
budynek o planie zbliżonym do pięcioboku. Wewnętrzny system komuni-
kacyjny przypomina rozwiązania charakterystyczne dla punktowca: klat-
ka schodowa znajduje się w północnej części domu, doświetlana przez
wielkie, pionowe okno w elewacji i oderwana od podłoża szeregiem pilo-
tis; rdzeń tworzą podesty, z których wchodzi się do mieszkań - rozło-
żonych wachlarzowato po cztery na każdym piętrze. Naroża budynku


23. H. Stubbins, Hala Kongresowa w Berlinie, 1957, widok od południa („Baukunst und
Werkform” nr 1, 1958)

akcentują kanciaste balkony, stanowiące integralną część przestrzeni
dzienno-kuchennej. Ostatnie piętro ukształtowano jako nałożony jakby
na główny korpus penthouse otoczony ze wszystkich stron loggią-tara-
sem135. Choć nieregularne podziały wnętrz bliskie są pojęciu All-raum,
idea całości nawiązuje dialog z tradycją Corbusierowską. Ta w istocie
duża willa miejska stanowi bowiem kompromis między domkiem jedno-
rodzinnym i wielokondygnacyjnym galeriowcem. Filary w strefie wejścio-
wej, poziome okna i mieszkalna nadbudówka przywodzą na myśl dzie-
ło-symbol szwajcarskiej architektury XX wieku, tzw. Dolderthalhauser
(1932-36) w Zurychu. Jednym z trzech ich autorów był wspominany już

135 Por. L.I., Anmerkungen zum Hansauiertel..., s. 627, 629-630.
loading ...