Instytut Historii Sztuki <Posen> [Hrsg.]
Artium Quaestiones — 22.2011

Seite: 67
DOI Heft: DOI Artikel: DOI Seite: Zitierlink: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2011/0069
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen Nutzung / Bestellung
0.5
1 cm
facsimile
LEONARDO DA VINCII WIT STOSZ, DWA ŚWIATY UNIWERSALIZMU ARTYSTYCZNEGO

67

dym razie stwierdzamy w norymberskim reliefie „pojmania" niewątpli-
wie wyraźny zaczątek podobnej tendencji.
Na pewien ważny moment przyciągający uwagę w malarstwie
Leonarda, a istniejący również w kompozycjach malarskich Stosza,
chciałbym tutaj zwrócić uwagę. Mianowicie myślę o tle portretu Giocon-
dy (il. 13), który mówi inaczej o pomyślanym założeniu, aniżeli poprzed-
nie w obrazie Madonny m grocie. W obrazie tym ujęcie krajobrazu było
wyraźnie naturalistyczne, podczas gdy u „Mony Lizy" sfumato pejzażu
górskiego stanowi specjalny element, którego zadaniem było zbliżyć po-
stać portretowaną do widza. Podobną rolę spełniają mniatis 77iMtaadis
malowane tła reliefów wielkiego ołtarza krakowskiego. Nie są one
jednak niczym innym jak tylko uzupełnieniem rzeźbionych części przy
ich nieznacznym estradowym ukształtowaniu. Rola, jaką odgrywają te
malowane fragmenty, jest pokrewna założeniu obrazu Giocondy.
Musimy naturalnie wziąć pod uwagę, że u Stosza są one jedynie uzupeł-
nieniem malarsko traktowanego reliefu, choć do pewnego stopnia od nie-
go zależne.


13. Leonardo da Yinci, GMeonda, Paryż, Louvre
loading ...