Bartoli, Pietro Santo ; Bellori, Giovanni Pietro [Oth.]; La Chausse, Michel-Ange de [Oth.]
Picturae Antiquae Cryptarum Romanarum Et Sepulchri Nasonum — Rom, 1750

Page: 51
DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/bartoli1750/0097
License: Public Domain Mark Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
f

P I C T. V E T. I N S E P U L. NASON. T A B. X. 5 I

JEternitas Augufti noftri . Ex quibus omnibus colligi poteft , quem hie confpici-
mus adolefcentulum, ex illis fratribus aiterum effe, hac fortafle forma depidum,
ut fatale & funeftum tempus denotet, quo fibi inter Umbras morandum erat,
interea dum alter aura vitali fruebatur. Hujus autcm fabulas mentionem facit
Vergilius *:

Si fratrem Tollux alterna morte redemit, * W&ibmH.

J k ytrf. 1Z1.

Itque redttque njiam toties .

Atque haec de Pegafo difta fufficiant. Reliquum nunc eft, ut quae nondum
attigimUs, explicemus. Tibia itaque , quam Heros ille dextera gerit, moefta &
funebris erat quia ad cantum ejufmodi tibiarum Deos Manes placari confue-
vhTe, omnibus patet. Illis quoque Veteres utebantur, quum jufta funebria ce-
lebrarentur, adhibitis tamen modulis phrygiis, qui lamentis & queftibus con-
veniebant ; perfuafum enim habebant, hujufmodi cantum Diis Manibus gratum
efTe. Hinc Ovidius *:

Cantabat mceftis tibia funtribus.

Haecinfuper tibia, prseter foramina numerp digitos aequantia, quae fpiritui
five flatui exitum praebent, aliquot claviculas habet, quibus alia claudi & ape-
riri poifrnt foramina , uti in prima Ovidii & mufse ejus Eratus imagine vidimus,
quae haud abfimilem manu tibiam detinebat* fimilefque prorfus invenimus in_,
fepulcro Caji Ceftii, ubi mulier quaedam duas tibias longas manu tenens exhi-
beturs quas, quum fepulcrum illud illuftraremus, ad ritus funebres pertinere
diximus.

De duabus vero foeminis, quae affident, agetur deinceps, quum figuras alias,
iis prorfus fimiles , explicabimus .

T A B U L A X

JAm nobis alter hujufce finiftri lateris Loculus infpiciendus eft, in quo pi-j^^ST*
dus cernitur Hercules, («. i.) qui dextera clavam de more gerit, ac Ma- gJ^yaJJ
tronam quamdam, (n. 2.) corpus & caput fronte tenus albo talari pallio wl*»at*
obvolutam, deducit; ac reje&a in ejus humerum laeva, illam veluti am-
rcducit u»arcm-

plectitur. Hoc , inquam , habitu indutam, ad quemdam fubtrifti vultu e regione
fedentem adducit j (n. 3.) qui fane cubito innixus, & laeva mento fuppofita_,,
ignotam matronam intuetur. Eft ei praeterea caput regia fafcia praecindum; ip»
femet autem violaceo pallio eft amiclus, cujus lacinise in finum colliguntur, fu-
periore corporis parte denudata . Hercules infuper arcum & pharetram lateri
appenfum geftat; eumque proxime Dea ejus tutelaris Pallas, hafta & aureo cly-
peo armata, comitatur. (n. 4.) Haec autem omnia Alceftidis fabulam nobis ex-
hibent, quae ab Hercule ad vitam revocata, & ejus viro Regi Admeto reddita
fingitur 3 ut apud Euripidem in Tragoedia, quae Akeftis infcribitur , cuique le-
gere licet. Fabularum fane architecti narrant, Apollinem, ut Admeto Regi Thef-
faliae vitam produceret jam jam morituro, precibus a Parcis obtinuifTe, ut lice-
ret ei alterum, fponte moriturum , in locum fuum fufficere. Quum vero nemo
effet, qui morte vicaria Regis Admeti vitam redimere vellet, Alceftidem Iponte
letho fe obtuliffe, & mariti fata , quem fummopere deperibat, fubire non recu-
faffe. Hoc interim tempore Hercules in Theffaliam venit, qui hofpitio a Rege^
exceptus, quum luctus caufam intellexhTet, Alceftidis fepulcrum adiit, eamque,
fuperata Parca, falvam & illaefam ad virum reduxit, Herculis autem effigies ea
cft, qu3e imitari videatur illa ejufdem Herculis verba, quibus apud Euripidem
affatur Admetum; ab ipfo tamen non intellecla, quoniam conjugem fuam tacen-
tem, quse habitum nigrum & lugubrem candido & nuptiali mutaverat, agnofcere
non poterat *: m ti f f •/« Aiufiu.

Hp. vvv a<ra rWd* yiWeUAV OOfJLGM . sm.*.vcrfio.,7

Eer. Recipias fodes in domum iftam gentrofam .

Et paulo poft * ■ s ^ f *r<rfitii.

Hp, T? <rw 7rt*7roi3« ^«fi Jifya /aovn.

1
loading ...