Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia [Editor]
Ephēmeris archaiologikē — 1886

Page: 255
DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/ephemarch1886/0165
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
255

ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΕΞ ΕΠΙΔΑΤΡΟΓ

256

το άγαλμα της άρνηγέτιδος, πιθανόν νά έφερε το
άγαλμάτιον της δευτέρας ημών Αθηνάς έ—I της
βάσεως ενθα, προ του δεξιού ποδός κοιλότης τις
σώζεται κυκλοτερής μετά του ήλου του συγκρα-
τοΰντος τό άπολεσθέν άντικείμενον. Ό κ. ΡβΙβί'&βη
ύποΟέτει ενταύθα τήν έλαίαν—δπως εν τη παρά τώ
άριστερώ ποδί τετραγώνω της βάσεως μικρά κοι-
λότητι το δόρυ τίθησι το διά της αριστεράς '/ειρός
εν κρατούμενον' άλλα και τούτο δεν εΐνε δυνα-
τόν,καθόσον τό υπό τήν άσπίδα προέχον ίμάτιον κω-
λύει τοΟ νά φθάση τοΰτο μέχρι της βάσεως,άλλως
και ή χειρ εΐνε κλειστή. Ισως δέ ένταΟθα ήδύνατό
τις νά ϋποθέση τεθεϊσαν αρχικώς τήν έλαίαν ή κλά-
δον αυτής εκ μετάλλου, δπως εχει δηλ. ακριβώς
τό άθηναϊκόν νόμισμα (Μϋΐΐβι*-\νΐβ8βΙβι* έ'νθ. άνωτ.
216 (Γ) τό τύπον παρέχοντα της Αθηνάς άδιαφι-
λονεικήτως όμοιον τω της ημετέρας.

Τήν επιγραφή ν της δευτέρας ημών Αθηνάς συμ-
πληροϊ πάνυ ορθώς Ό κ. ΡβΙβΓδβιι ούτω:

Θεοϋ π)ροσ·τα.γ·?ί Αλέξανδρος την Άθηναίαν ττ\ Άρτέ-
μιοι.

Τον άναθέτην Άλέξανορον έ'χομεν και έν άλλη επι-
γραφή μικράς κυκλοτεροΰς βάσεως Ασκληπιού :

ΑΛ6ΞΑΝΔΡΟΟ ΑΟΚΛΗΠΙΟ)

Το τρίτον τό έν τω μέσω τοΟ πίνακος 12 άγαλ-
μάτιον της Αθηνάς (ΰψ. 0,49) ούδεν εχει, ώς εί-
πομεν, τό κοινόν προς τά δύο άλλα της θεάς ει-
δώλια. Εικονίζεται αυτη ήρεμος, ποδήρη φέρουσα
έζωσμένον διπλούν χιτώνα, στηριζομένη επί τοΟ
δεξιοΟ ποδός. Ή ένθετος κεφαλή φέρει κράνος άτ-
τικόν, υπό τά όποιον καταπίπτει ή κόμη εύρεΓα επί
των ώμων. Ή ήρεμος στάσις τοΟ αγαλματίου τού-
του, ένθυμίζει τόν τύπον εκείνον τον προελθόνταέξ
ατελών μιμήσεων της Αθηνάς παρθένου (ώς ορ-
θώς παρατηρεί ό κ. ΡβΙβΓΒβη) πλησιάζει δέ μάλλον
αυτη αληθώς προς τον τύπον της'Αθηνάς-Ύγιείας
τοΟ Πυρρού. Όμοιον περίπου άγαλμάτιον ευρίσκεται
προ πολλοΰ έν τω κεντρικά) Μουσείω. Έπί της
μή συμφυοΰς βάσεως του ήμετέρου άγαλματίου,
της εκ λίθου ύπομέλανος πεποιημένης φέρεται ή
επιγραφή :

Πατροκ.α(σιγνήτ)7,ν Άσκληπιφ εΐσατ'
Άθήνην

Άσκάλου έκ γαίης σώστρα. φέρων γε-
νέθλις

. . . (έπί ίερέ)ως Αϋρ. Νιχ.έρωτος.

Ούτω κατά τήν άνάγνωσιν τοΟ κ. ΡβίβΓδβη, ήτις
ταύτην εχει τήν έ'λλειψιν, δτι τό όνομα τοΟ άναθέ-
του λείπει πάντη, καθ' δσον ό κ. Ρ. ερμηνεύει τό
γενέθλιο, ώς ούσιαστικάν δνομα άποδιδόμενον εις
τό σώστρα. Άλλ' ό σεβαστός καθηγητής κ. Κου-
μανούδης παρετήρησεν ήμίν δτι «.τόγενεθΛις είναι
κύριον όνομα άνδρός κατ'άνομαστικήν πτώσιν άντΐ
ΓενέθΛιοο,, ώς πολλά τοιαΐίτα γνωρίζονται ού'τως
άποκεκομμένα. Γενέθλιος δέ σοφιστής έν τοις 'Ρω-
μαϊκοΐς χρόνοις τοις μ. Χρ. αναφέρεται παρά
Σουιδα και άλλαχοΟ , έκ Πέτρας της Παλαιστί-
νης, και ίσως δέν είναι άσχετος προς τόν της έπι-
γραφης ταύτης». Ήλέξις σώστρα κατ'άναλογίαν
της οποίας έποιήθη και ή λέξις ι'ατρα είνε συχνή και
παρά πεζογράφοις.

Αγαίψα Αφροδίτης. Τό έν τω πίνακι 13 δη-
μοσιευόμενον άγαλμα της Αφροδίτης εινε εν τών
τεσσάρων μεγάλων άγαλμάτων τών εύρεθέντων,ώς
είπομεν, έν τή μεγάλη αίθούση τών έν Έπιδαύρω
λουτρών. Τό άγαλμα ΰψ. Ι,οΐ μ. άνευρέθη άνευ
βάσεως και ποδών, έλλείπει δέ τούτου και ό δεξιός
βραχίων. Ό άριστερός πήχυς μετά της /ειρός, έν-
θετος ων και φέρων τετράγωνον όπήν διά τήν διά
σιδήρου σύνδεσιν αύτοΰ μετά τόΟ σώματος, άνευ-
ρέθη μετά της κεφαλής πλησίον μεν του σώματος,
άλλ ύπό άλλο στρώμα γης, έξ ού προηλθεν έπί
τοΟ άγάλματος ορατή διαφορά τις του χρώμα-
τος.

Ή θεά φέρει έπί τών βραχιόνων κομβούμενον
λεπτά ν διαφανή ποδήρη χιτώνα, γυμνό ν καταλεί-
ποντα τά δεξιόν στήθος, ίμάτιον δέ έπί του άρι-
στεροΟ ώμου διπλούμενον και περιβάλλον τό κάτω
τοΟ σώματος ούτως, ώστε νά μή καλύπτηται ή
ύπό τόν διαφανή χιτώνα καλλιπρεπής τής θεάς
μορφή.

Ή όμοιότης τοΟ άγάλματος τούτου πρός τόν τύ-
πον τής Αφροδίτης τής καλουμένης «γενέτειρας»
ης τό ώραιότερον και καλλιτεχνικώτερον άντίτυπον
εινε τό έν Αούβρω, το ύπο τήν έπωνυμίαν ταύτην
γνωστόν, (Οίαι-αο III. Π. 3. 1449 — ΜαΙΙβΡ-ννϊβ-

δήϋ
loading ...