Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia [Editor]
Ephēmeris archaiologikē — 1908

Page: 247
DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/ephemarch1908/0139
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
247

Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΙΓΛΝΤΟΜΑΧΙΑΣ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΩΝ ΚΝΙΔΙΩΝ

248

δήθεν άναγνωσθέντων δέκα ονομάτων θεών δύο μό-
νον πραγματικώς εκεί υπάρχουσιν .

Άλλ' ή έπίλυσις τών ζητημάτων τούτων ση-
μαίνει έξέτασιν καΐ έρμηνείαν της όλης γιγαντομα-
χίας, έργον δύσκολον, άδύνατον δε δι' έμέ εν τω
παρόντι. Τουναντίον ένος εξ αυτών, έξάπαντος του
ούσιωδεστάτου, ένόμισα προ τοΟ πρωτοτύπου, ό'τι
εΰρον τήν προσήκουσαν λύσιν. Γίς είναι ο κατά το
έσχατον άνατολικον άκρον μετά τών άσκών ασχο-
λούμενος θεός;

Ήτο βεβαίως πρωτοφανής και εκπληκτική ή
είκών τοΟ θεοΰ, δστις κύπτων πιέζει μέν διά της
αριστεράς τον κενούμενον άσκον κρατεί δέ άνοικτήν
και έντεταμένην τήν δεςιάν υπεράνω τοΰ ετέρου,
τοΰ πλήρους και όρθιου (εΐκ. 1). θά ήτο εντεύθεν
δύσκολον νά εύρεθή εύλογος ερμηνεία, άν μή ό
εύρετής ένόμιζεν, ότι άνέγνωσε παραπλεύρως τΌ
όνομα του Αιόλου. Εις τον θεόν τών άνέμων ήρ-
μοζον οί άσκοί, τά πράγματα συνεβιβάζοντο προς
τήν έπιγραφήν, και οΰτω ή περί τοΟ Αιόλου
γνώμη έγένετο άδιστάκτως ύπο πάντων δεκτή ·
Μάλιστα και μετά τήν ύπό του Ηοιποΐΐβ γενο-
μένην άνάκλησιν της αναγνώσεως τής επιγραφής
διετηρήθη άπρόσβλητος. Είχέ τινα γοητείαν ή ερ-
μηνεία αύτη, καθ' ήν ό νέος σύμμαχος τών θεών
έμάχετο κατά παράδοξον άλλ' ο'ικεΐον εις αυτόν
τρόπον, διά τών άνέμων, ους εξαπολύει κατά τών
άντιπάλων. Ευρέθη προς τούτοις και Ό λόγος, δι
ον ό Αίολος ετιμάτο ούτω ύπο τών Κνιδίων. 'Ανε-
μνήσθησαν οτι τήν Αιπάραν, μίαν εκ τών ύπο τών
παλαιών λεγομένων νήσων τον Αιόλου, άπωκισαν
οί Κνίοιοι. Έκτος τούτων ό Αίολος ήτο πρόγονος
τοΰ Ίριόπα ήρωος οίκιστοΟ της Κνίδου 2. Αλλά
ταΰτα πάντα ίδρύθησαν επί όλως εσφαλμένης βά-
σεως.

Έν πρώτοις ούδαμοΰ της αρχαίας γραπτής πα-
ραδόσεως άναφέρεται οτι Ό Αίολος συνηγωνίσθη
μετά τών θεών τον φοβερόν κατά τών Γιγάντων
άγώνα. 'Εν τοις έργοις της τέχνης επίσης ούδαμοΰ
βλέπομεν τήν θεότητα ταύτην, ήτις έν γένει ύπήρ-
ξεν άσήμαντος.Άν δ' έπί δεκαπέντε έτη συγκατε-
λέγετο μεταξύ τών μεγάλων θεών της γιγαντομα-

1 Της Ήρας και 'Αθηνας. ΡβΓάπζβί παρα ΡβΓΓΟί, ΗϊδίΟΪΓβ
άβ Γ3Γί, VIII. 375,1.

2 ΡβΓΓΟί, ΗίβίοίΓβ άβ 1'3Γί VIII, 368.

ΕΦΗΜΕΡΙΕ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ 1908

χίας τοΰτο ώφειλεν εις τήν πρώτην έκείνην άνά-
γνωσιν του Ηοητοΐΐθ, τήν στερουμένην έν τούτοις
και τοΟ έλανίστου κύοους. Προς τούτοις ό'σα έπί
τοΟ άναγλύφου βλέπομεν πράγματα ισχυρώς άντι-
τίθενται εις τήν παραδεδεγμένην έρμηνείαν.

Ή μόνη παράδοσις, ήν έχομεν περί τών άσκών
του Αιόλου, είναι ή της Όδυσσείας , καθ' ήν ο
ταμίας τών άνέμων δίδει εις τον Όδυσσέα τον περί-
φημον βόειον άσκόν, ό'που είχον περιορισθή πάν-
τες οί εχθρικοί εις τον πλανώμενον ήρωα άνεμοι.
Ότε οί φιλοκερδείς εταίροι έπιχειρουσι νά λύ-
σωσι το στόμιον του άσκοϋ, οί άνεμοι έςορμώσιν
άκατάσχετοι . Κατά ταΰτα θά περιεμένομεν έν-
ταΰθα νά ί'δωμεν άνάλογον ένέργειαν τοΰ Αιόλου
έπί τών άσκών αύτοΟ.Άλλ'ό'λως τούναντίον.Όπως
πιέζει τον ένα τών άσκών, ίνα κενωθή αέρος, ουτω
είναι βέβαιον, ότι κατά τήν άκόλουθον στιγμήν θά
πιέση τον έτερον. Έπεται εντεύθεν ώς και έκ τοΟ
ιδιάζοντος στομίου ότι μετά φυσών χαλκέως ασχο-
λείται ό έν λόγω θεός και ούχί μετά κοινών άσκών.
Εν τούτοις και οί άναγνωρίσαντες τήν άλήθειαν
ταύτην έρευνηταί 2 έπίστευσαν ούδέν ήττον, ό'τι ό
Αίολος έκπέμπει τους άνεμους διά φυσών. 'Αδιά-
φορον άν τοΰτο ήτο άμάρτυρον, όπως έπίσης έπε-
κράτησεν άοιαφορία και ώς προς τό πνεύμα της
ό'λης ερμηνείας. Διότι ήκιστα ελληνική πρέπει νά
ονομασθή ή ιδέα, καθ' ήν τά κατά τών Γιγάντων
βλήματα του Αιόλου είναι άνεμοι, ούδαμοΰ φαι-
νόμενοι έπί τοΰ άναγλύφου και επομένως ίσούμενοι
προς το μηδέν 3.

Παρά ταΰτα ή καθεστώσα πίστις εις τον Αίολον
δύσκολον είναι έντελώς νά έκριζωθή, άν μή δει—
χθή άναμφισβητήτως, τις είναι πράγματι ό μετά
τών φυσών ασχολούμενος. Ευτυχώς επί τοΰ άνα-
γλύφου διετηρήθησαν ίκανά ίχνη της παλαιάς εικό-
νος, ώστε ταύτα και τό όνομα τοΟ θεοΰ σαφώς νά
έξαγγέλλωσι και τήν ολην εικόνα διά μιας νά φω-
τίζωσι.

Μάναι αί φΟσαι δέν εικονίζονται έπί τοΟ άναγλύ-

1 Όδυσ. Κ. 19 κ. έ.

2 Γγ&ζθγ, Ρ&ιΐΒ3ηίαΒ Χ, 11,1 και \νο1ίβΓ8 έν Ιϊϋάβκβι-'δ
ΟΓΪθοΙιβηΙδίκΙ, 155. Παρα ΡθγγοΙ, Ηίδί. άβ ΓβΓί, VIII, 373

άτο'πως ή έτερα τών φυσών καλείται πίθος.

ε Ουδέ κατά τούς ύστερους χρόνους του βάψου της Περγάμου
έσκέφΟησαν τόσον νεωτερικώς, ό'σον πεοί του Τ' π. Χ. αιώνος Οπε-
τέθη. Οί ανερ.οι παρίστανται εκεί κατά την γνωστήν διαυγή έλληνικήν
άντίληψιν ώς πτερωτοί ίπποι.

17
loading ...