Homerus ; Didymus <Caecus> ; Mai, Angelo [Editor]
Iliadis fragmenta antiquissima cum picturis — Mediolani, 1819 [Cicognara, 1101]

Page: 2
Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/mai1819/0159
License: Public Domain Mark Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
2 2Χ0ΛΙΑ ΕΙΣ

διά την των θεραπευαμένων ποικιλίας σύστασιν. Τρόπος
μεν ΰύν, το παλίμβολον το του ήθους το πολυμετά-
βολον. Αόγου δέ πολυτροπία και χρησις ποικίλου λόγου
εις ποικίλας άκ,οάς, μονοτροπία γίνεται· εν γάξ τω εκα-
στω οίκειον διο και το άρμόδιον εκάστω την ποικιλία»
του λόγου, εις εν συναγείρει τον εκάστου πρόσφορον. Το
δ" αύ μονέδες ανάρμοστο» τον προς άκοάς διαφόρους πο-
λύτροπο» ποιεί τον υπο πολλών άπόβλητο», ως αύτοις
απόβλητο» λόγον. Q.

Άπο της εναγώνιου και πολεμικής Ίλιάοος επί την
έθικη» μεταβωμεν Όδυσσειαν ούδε γάξ αύτη τελείως
άφιλοσόφητος. Αντίκα τοίνυν εν άρχη την Αιος Άθη-
ναν υπο Αιος αποστελλομένων εύρίσκομεν, ευλόγως1 επειδή
εκ της άγαν νεότητας ηδη την είκοσιετη ηλικίαν υπέρ-
κύπτων μετέβαινεν εις άνδρας, καί τις αυτόν ύπέδρα-
με των γινομένων λογισμός, ως ούκέτι χρη δίακαρτερειν
έπϊ τετραετή των μνηστήρων άσωτίαν. Τούτον τοίνυν
τον αθροιζόμενο» τω Ύηλεμάχω λογισμον, Αθηνάς επί·
φάνειαν ηλληγόρησεν ομ,οιωθεισα γάξ γέροντι 'ήκει. Ε.

V. ι. Ε/πε μ.οι άνδρα Μούσα τον πλανηθέντα μ,ετά
το πορθηααι την Τροίαν, καί εκ της τοιαύτης πλάνης
ίδόντα άστεα πολλά, και νουν έχοντα εκ τού ομΛλησαι
αλλοδα,ποις άνθρωποις· ά γάξ είχον εκείνοι ποΚιτευόμ.ε-
νοι, ταύ$ ούτος τη πείρα, μαθών , νοΰν γνωνα,ι λέγεται·
νοΰν γάξ ενταύθα, την πειραν νοητέον εγνω ούν νουν,
άντι τού έμ,πορικψ γνώσιν είχεν. Ε.

Άνηξ σημαίνει τετταρα' τον φύσει, ήτοι τον άντι-
θέμενον τη γυναικί' ως ποτέ ε$η, άνηξ ει, ού γυνη'
και μη σ άπογυμνωθέντα κακόν και άνήνορα θείη. Ού
γαξ ευρίσκεται δυο επίθετα άνευ κυρίου f) προσηγορι-
κού. Αηλοι δε και τον άνδρεϊον ως το, ανδρός άκοντί'
ςαντος' n και τον άνδρος ηλικίαν έχοντα· ως το, οπού
νυν γε μ-ετ ανδρών ί'ζγ άριθμ,ω· καί. τον γήμαντα· ως
το, άνδρα ω εδοσάν μι πατηξ κα\ πότνια μΜτηρ' και
τον φύσεΐ' ως το, άνδρες κίκλησκον καλλίζωνοί τε γυ-
ναίκες. Άνηξ δε γέγονε παρά το άνυειν δυνασθαι· γυ-
νή παρά το γενναν άρσην παρά το άρόσαι. Ε. Q.

V. 2. "Ιερόν πτολίεθρον'] Αιά το κτισθηναι υπο θέων
η διά την προς Αία εύσέβειαν' η πάν το, τίνος πε-
ριεκτικον καί φυλακτικον ιερού των θεω». Ε·

"Έιπερσε.'] Αιατί "Ομηρος ού τον ■Αχιλλέα ονομάζει
άλλα τον 'Οδυσσέα πτολίπορθον, και ταύτα πόλεις άπει-
ρους τού Άχιλλέως πορθήσαντος; καί λέγομεν, έπεϊ
ο Αχιλλεύς πολίδρια τινά επεσχεν ο δε ^Οδυσσεύς δια
της οικείας φρονήσεως την περίφημο» Ύροίαν έπόρθησε,
δι ην οι Ελληνες πολλής χακοπαθείας μ,ετεσχηκαν ,
κάτασχειν αύτη» θέλοντες· διά τούτο ού το» 'Αχιλλέα,
άλλα το» "Όδυσσεα ονομάζει πτολίπορθον. Ε.

V. 3. Νόον εγνω. ] Νους τριχως λέγεται, θεωρητι-
κός , φυσικός, πραγματικός" θεωρητικός, ως όταν ο φι-
λόσοφος την των όντων γνώσιν περίσκοπη. φυσικός, ως
ολοι οι άνθρωποι επίσης νουν εχομ,εν πρακτικός, ως 'ότάν
τις ίδων πολλας πόλεις και χάρας, κακεί»ω» γενόμ,ενος
εμ.πειρας, i<Z εκείνων γνώσιν συνάζη' εκ γάξ της εμ.-
πείρίας η γνωσις συνάγεται. Ε.

ΔΤΣΣΕΙΑΝ. Α.

V. 4· "Ον κατά θυμόν. ] Ενταύθα, στικτέον είς το 'όν
κατά θυμον άρννμενος· το εφ εαυτω, περιποιων και
σώζων εαυτόν και τους εταίρους· η άντικαταλλασσομ.ε-
νος την εαυτού ψυχην, και την είς τον οίκον τι-
μ,ωρίαν υπεξ των έτερων οίον αύτος άπολεσθαι θελων,
ίνα σωση τους έτερους. Αιαληπτεον δε έπι τω
νόστον. Q.

V. 5. 'Αρνύμ.ενος. ] Άντικαταλλάσσων, άντιδιδούς τα
άλγεα διά την η» ψυχή» και διά τον νόστον των εταί-
ρων η άντιδιδούς την οίκειαν ψυχην διά τον νόστον άντι
του υπεξ τού νόστου των εταίρων, οίον αύτος άπολεσθαι. Β.

V. 8. Οί κατά βούς. ] Μυθικως μεν λέγει, οτι οί
τού 'Οδυσσέως εταίροι τάς βούς τού ηλίου ϊφαγον , και
διά τούτου ουκ έδυνήθησαν υποστρεφαι είς τας οικίας
αύτων. Άλληγορικως δε βούς ηλίου τας ημέρας νόει, άς
οι τού ,Οδυσσεως φίλοι κακώς διεβίβασαν, ύστερον δε
θελήσαντες ύποατρε^αι προς τάς οικίας αύτων. Ε.

V. ι ο. 'Αμόθεν· ] Παρά τοις Αωριεύσιν εστίν ονο-
μ.α άμ,ος ισοδυναμούν τω τίς' και άπο τούτου γίνεται
το άμόθεν δηλοΐ δε το από τίνος μ,ερους τούτων. Άπο
δε τού άμόθεν γίνεται και το ούδαμόθεν άπο δε τού
άμ,ως έπιρρήμ.ατος γίνεται τό άμ.ωσγέπως και το ούδα-
μ.ως. Ε.

V. ιι. Φύγον αιπυν ολεθρον. ] Χειμώνας γεγονότος
πολλοί τω της θαλάσσης κύμ-ατι κατεκλυσθησαν. Ε.

V. Ι4· Καλυψώ θυγάτηξ ην τού Άτλαντας" οράς δε
ην μ-'εγα, οπεξ και λεγουσι βαστάζειν κίονας κατέχον-
τας τον ούρανον και την γην. Q.

V. 22. Άλλ' ο μεν ες Αιθίοπας. ] Μυθίκως μεν φ%σι
τον ΐίοσειδωνα είς Αιθίοπας κατά καιρόν ωρισμένον πα-
ραγινόμ,ενον, παρ εκείνων τιμασθαι· άλληγορικως δε
ΐίοσειδων λέγεται το ΰδωξ. Έπε} δε το υδωξ ητοι ο
ωκεανός την πασαν χθόνα κύκλοι, κα\ οτι Ό Νείλος
κατά καιρόν ωρισμ/ενον αρδεύει την των Αιθιόπων γην
και αύξει τά δένδρα, κατά τούτο λεγουσι τον ΐίοσει-
δωνα, ητοι το νδως, τιμασθαι παρ αύτων, ως πολλών
άγαθων έκείνοις παρεκτικόν. Ε.

V. 23. Αιχθά δεδαίαται. j Αιθίοπες ανατολικοί και
δυσμ.ικοϊ' κατοικούσι δε άμ,φότεροι προς τω ωκεανω'
τούτου χάριν ψησιν, έσχατοι άνδρων. Ε.

Ήίεμερίσμ/ενοι είσιν οί μίεν γαρ αύτων επ ανατολάς
είσιν, οί δε έπι δυσμλς' τίνες δε παρά τού Νείλου σχί-
ζ,εσθαι αύτούς λέγαυσιν. Q.

V. 3θ. Τηλεκλυτος. ] "Ό^υτονητεον το τηλεκλυτος, ως
άγακλυτος' ει μεν πτωτικό» κατ άρχην συντεθειη, βα-
ρύνεται· εί δε άλλο τι των υπεξ μίαν συλλαβην, οξύ-
νεται· διο σημειούμεθα το ναυσικλυτος όζυνίμενον , το δε
δουρίκλυτος εν παραθέσει εστίν. Q-

V. 32. ΐΐόποι οι θεοί κατά την των Αρυόπων <pmfo9
και επίρρημα άντι του φεύ. Ε.

V. 33. Έξ ημεων. ] Ίαύτα ου συμφωνεΐ τη πάση μυ-
θοποιία, κα$ην εισάγει τους θεούς ^πολλών αιτίους
συμφορών. Αυνατον μεν *>ν ^ύειν Τ® προσώπω, διά
το τότε μεν τον ποιητην λέγειν, νυν δε τον Αία. Μάλ-
λον δ' άν τη λέζει λυοιτα· οί δε και αύτοι σφίσιν
loading ...