Homerus ; Didymus <Caecus> ; Mai, Angelo [Editor]
Iliadis fragmenta antiquissima cum picturis — Mediolani, 1819 [Cicognara, 1101]

Page: 128
Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/mai1819/0285
License: Public Domain Mark Use / Order
0.5
1 cm
facsimile




I 2

8

ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΣ ΟΔΤΣΣΕΙΑΝ. Ρ.

V. 2θ8. Ά/χφ/ δ' άρ αιγείρων υδατοτρεφεων.]'Ιστορία·
"Ηλιος 'Ρόδγ μιχθεις τη ''Ασωπού παίδας έσχε Φαέθοντα
και Ααμπετήεντα ( Ααμπετίην ) και Αίγλην και Φαέθου-
σαν. Ανδρωθείς δε ό Φαέθων τίρετο rw μητέρα τίνος είη
πατρός· πυθόμ,ενος δέ ώς'ΗλίΌϋ, παρεγένετο επί τάς
του πατρός ανατολάς- γνωρισθείς δέ τούτω, έδείτο του
7ΐατρος έπ ολίγον αύτω συγχωρησαι το αρμ,α και τους
ρυτηρας , οπως κατοπτευσειε τον κόσμον ο δέ "ΐίλίος
άκουσας, πάραυτα μεν άντέλεγεν α πεισεταν σφόδρα
δε αυτω εγκειμένω, συγχωρεί διδάζας- επιβάς δε εκείνος
του άρματος, ατάκτως έφέρετο, ωστε πάντα τά επί
της γης φρυγειν και δη της αφροσύνης έπισχείν αύτον
κεραυνοί τον Αια' καταπεσόντος δε αύτον μ.ετά της
θείας φλογός έπι τον 'Ηρίδανον ποταμίόν και φθαρέντος,
αι άδελφαζ παραγενόμ,εναι κατά τον τόπον τον κελτι-
κού πελάγους έθρήνουν ημ.έρας αδιαλείπτως καϊ νυκτός·
οθεν και έλεήσας ο Ζευς, ταύταις άνάμνησιν ένεποίησε
των κακών μεταβάλλων εις αιγείρους, αιπέξ είσι δέν-
δρα" λέγεται δέ και εντεύθεν άπογεννασθαι τον ηλεκτρον,
της αρχαίας οιμωγής άποδακρυοντα τούτον καρπον άπο
των δένδρων. Q.

V. 219. Μολοβρον. ] Τον μολούντα, προς την βρό-
σιν , μ,εταίτην, τον μολίσκοντα έπι βο^άν. Q.
Αμ.εγαρτε. ~\ Ούδενος λόγου άξίε. Q.
V. 220. 'Απολυμαντικά. ] Τον τά. άποκα^τάρματα
των ευωχιων έσθίοντα. Β. Q.

V. 221. Θλίφεται ωμούς. J Θλίβεται αίολικως άντι
τού θλιβήσεται των φλιων, ουδέ άξεί' είώθασι δε οί
πτωχοί προσκλίνεσθαι ταίς θύραις η προστρίβεσθαι. Q.

V. 222. 'Ακόλους ουκ aopag.j Ους ουκ αν τις κολουση
διά την βραχυτητα' άορας δε οι μεν τας άπο των αγώνων
λαμ.ρανόμ.ενα άθλα γυναίκας· οι δε τους ωτα ουκ έχοντας
τρίποδας, παρά το αίρεσθαι ο έστι βαστάΐ^εσθαί' οι δε ου-
δετέρως χωρίς του ~σ τά άόρια, ίνα σημαίντη τά ζίφ/]. Β. Q.

V. 225. Καί κεν ορον πίνων. J Όρρος· h υδατωδης
και έφθαρμ/ενη υποστάθμη τού γάλακτος, η το άπηκτον
γάλα, το υπολειπόμενον υδατωδες. Έπιγουνίδα δέ λέγει
την του σώματος ευεζίαν άπο γάξ μ,έρους τον κατά το γόνυ
δέρμ,ατος, το παν έσήμανενητΌ υπεράνω τού σωμ.ατος.(£.
Έπιγουνίδα. ] Τινές την λεγομένην άντζαν. Β.
V. 228. Γ αστέρι αναλτον. J Άκόρεστον παρα το μ.η-
δέποτε άλις έχειν ο δέ Ήρωδιανος την γαστέρα άναυ-
ζητον, άναλδον ( Q. άναλγον) τινά ουσαν, την αεί ζηράν
και ταπεινήν. Β. Q.
Ascalonensis. V. 231. Ά/Αφ/ κάρη σφέλα. | Ο μεν "Άσκαλωνίτης
άμφί κάρη σφελα, τά μικρά υποπόδια διά τάς βάσεις·
Rerodianus. ο δέ 'ϊίρωδιχνος άμφί κάρη ως εί έλεγε πεμπόμ,ενα έπι
το κάρη, κα) κατερχόμενα εις τάς πλευράς, συντρί-
ψουσιν αϊ πλευραϊ' υπερβολικές δέ ειπεν , ως εί φαίη
τις, οτι πολλας μάστιγας κατέτρψεν ο νωτος τούδε.
Ενζοί δέ άμφ) κάρη σφέλα , ως αυτών των βαλλόντων
επι την κεφαλήν εχόντων τάς χείρας, οπότε μέλλοιεν
άποπέμπειν κατ αυτού. Β. Q.

Σφελα. J Τά υποπόδια, η τα τινάγματα τά δυνάμενα
κίνηθηναι. Q.

Herodianus.

"Ισως παρά το άπο σφηνών συμ.πεπηχθαί' σφήνες δέ τά
μικρά ξύλα* σημαίνει δέ τα μικρά υποπόδια και τας
βάσεις. Β.

V. 240. Νυμφαι κρηναίαι. ] Ταυταις προσεύχεται
καθο άγροίκος εστίν η 'ότι τότε την κρήνην προήει. Q-

V. 207- Τον γαξ φιλέεσκε μάλιστα. ] Έπει τη
αδελφή αυτού έμίγνυτο ΜελανΒ-ο/'. Q.

V. 206. Έ£ ετέρων έτερα. J Kar' άκρίβειαν το
έτερα, διά το δίστεγα είναι, ως μονοατεγων όντων των
ιδιωτικών οικημάτων. Β. Q.

Έπήσκηται. ] Μετ επιμελείας διακεκόσμηται. Q.

V. 267. Ύοίχω και θριγκοίσι. ] Τοίς έπι των τοι-
χίων άκανθωδεσι περιφράγμ.ααιν ευ ησφαλίσμ,ενοΐς. Β. Q.

V. 208. 'Ύπεροπλίσσαιτο. j Εύχερως έπιβουλευσει. Q.

V. 284· Τολμήεις. j ^Ύπομ,ονητικός. Q.

V. 286. Γαοτερα δ' ουπως εστίν άποκρυψαι. ] Άνε-
ζέλεγκτον ποίησαν εμφαίνει γάξ έαυτήν. Β.

V. 287. Ούλομένην. j Συνήθως κακίζει την γαστέρα
ίύς Υα\ εν τόποις, άλλ' ενεκ,' ούλομΑνης γαστρος· άλλα
με γαστϊΐξ ότρυνει κακοεργος· ουτ άξ τι στυγερή έπι
γαστέρι. Q.

V. 291. "Αν δέ κυων. ] Πως τον μ,εταμ,ορφώμεναν
έπιγινώσκει; οτι παρά τους άνθρώπους τά άλογα, ζωα
μάλλον αντιλαμβάνεται, και εκ της οδμ.ϊίς αύτον επεγνω.

Αλλά τοσαντα ft>] πως εζ,η ο κυων^ ^Αριστοτέλης φη- Aristotelee.

clv είκοσι και τέσσαρα κυνα Ζ,ψ έτη. Q.

V. 294· Πάρο/θΐν.] Ιίρότερον προ τού γηράσαι, η
έμπροσθεν της Ιθάκης εις την τβειρον λαγωος γάξ ου
γίνεται έν Ιθάκη, Άστε δήλον οτι εις την ηπειρον
έκυνηγέτουν. Β.

V. 295. Πρόκας. ] Προ£ είδος έλάφου ταχύτατης,
άπο τού προικνείσθαι. Β. Δορκάδαν είδος η έλάφων. Q.

V. 299· ^°πρήσσοντεςί\ Κοπρευσοντες, κόπρον τη γη
επιβάλλοντες' καταχρηστικώς δέ τέμενος το χωρίον. Β.

V. 3θθ. Κννοραιστέων. ] Ύων κροτώνων τινές λέγου-
σιν άλλα ζώα εγγίνεσθαι ά λέγεται κυνοραιστα. Q.

V. 3θ9- 'Ή αυτως. j * Απλώς και ως έτυχε. Β.

V. 3ίο. 'Αγλαίης δ' ένεκεν. J Κόσμ.ου χάριν , η
καλλωπισμού. Β. Q.

V. 3 ί7· Περιηδη. ] Αιώζειε περισσές ηδη την άγραν
αυτού δηλονότι. Β.

V. 321. Ούκέτ έπειτ έθέλουσιν.'] Οι μέν φαύλοι
ου βουλονται , οι δέ άγαπωντες ου δύνανται· το γάξ
έθέλειν και έπι τού δυνασθαι και έπι τού βουλεσθαι. Β.

V. 322. 'Αρητης. j 'Ap^rijv φησι την άγαθην έργΆ~
σίαν την μετά προαιρέσεως γινομένην' οί δέ δούλοι
αγαθόν τι πράζωσι τού δεσπότου κελευσαντος, ήττον
έπαινετοί είσι. Β.

''Αρετής. ] Ί% εκουσίου προς τά έργα ροπής. Q.

V. 33ο. Νεύσ επί οί καλέσας. J Το δέ ε&ς
νευσεν αυτω ε\ ονόματος καλέσας. &·

V. 33ι/'Εν^άδε δαιτρος έφί^σκεν.] 'Εν ώ δίφρο, b
μάγειρος έκαθέζετο κρέα πολλά δαιόμενος μ.νηστηρσιϊΒ.

V. 344- '&ς οί χείρπ- ] Νυν γ3 ά>ς τώ «Q

αί. χείρες αυτού περίεβάλλοντο, έχάνδανον. Β.

όσον
loading ...