Homerus ; Didymus <Caecus> ; Mai, Angelo [Editor]
Iliadis fragmenta antiquissima cum picturis — Mediolani, 1819 [Cicognara, 1101]

Page: 136
DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/mai1819/0293
License: Public Domain Mark Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
j36 2X0 αι α εις

V. 370- Έφεψιόωντο γυναίκες, j ΪΙροσπαιζουσιν
Ισως, φησι, καϊ αύτος ούτως υβρίζεται πλανεμένος,
ωσπεξ σύ νυν ύβρίζη πάρα των δουλίδων. Β.

V. 378· Κήδεσιν. j Άντι του δια τα σα κηδεα. Β-
Λ7. 393. 0υλ?ίν. J Αττικοί το θεραπευθέν τραύμα
ωτειλην φασ\· παρά δε Όμηρω ωτειλη μεν το άθερά-
πευτον, ούλη δέ το θεραπευθέν. Β.
Ήλασε. J Τύφας έποίησε. Β.

V. 396. Κλεπτοσύνη θ' ορκω τε. ] Ουκ επίορκων
αλλά ίΤΟίρ/ζό/Λενος· τους όρκους, αύτος μεν ένορκος Ξέ-
μεινε , τους δε έγκαλουντας δια της έπινοίας επειθεν. Β.

V. 434- Άκαλαρρείταο λέγει του άκαλως και ηαυ-
χως ρέοντος. Β.

V. 439· Αόχ\ιη· ] 'Τλώδει χωρίω? προς κοίτης επί-
τηδείω , άπα του λέζασθαι. Β.

V. 4^0. Γουνος υπεξ. J Κατά την άρχην του μηρού'
λέγει γούν πολλον δέ διηφυσε σαρκός οδόντι- δια δε του
λικριφίς δηλοΐ οτι ού μ^έχρι των όστέων καθίκετο' έτυ-
μολογούσι δε το λικριφίς οίον λίαν κεκρυμμένως' οι δε
περι το ίκρία ο έστι τά πλαγινά ξύλα και τα λίαν. Β.
Aristarchus. V. 498· Νηλίτιδες είσι. ] Παρά το άλιτείν. Άρί-
αταρ-χρς δε τους πολυαμαρτητους, του vrj έπιτατίκρύ
οντος· άμεινον δε τους άναμαρτήτους. Β.

"V. 5ι3. Ύερπομ* οδυρομένη. \ Άντι τον τρέπομαι,
των λυπηρών απάγομαι. Β.

V. 5ι5. ΊΗλθΐν. j Τράφεται ελθη. Β.

V. 5ΐ8. Παν^αρεοϋ κούρη. \ Έρμου και Μερόπης
γίνεται Πανδάρεως, ού και Άρμοθοης 'Αηδών, Μερόπη,
Ίίλεοθϊΐρα,' άλλ' h μεν 'Αηδών Ζήθω γαμηθεΐσα , και
κτείνασα τον Άμφίονος υ'ιον, φόβω της γυναικός αυτού
καϊ τον ίδιον υίον "Ιτυν έσφαζε, προλαβούσα την ε'κ
της δυσμενούς κόλασιν. Τίνες δε φασιν οτι Άηδων ζ/)-
λοτυπούσα την πολυπαιδίαν Νιόβης της Άμφίονος γα-
μ,ετης, δια της αύτης άνοίας ωρμησε νυκτως μετά ξί-
φους άποκτείναι τον μείζονα των Νιόβης παίδων , ελαθε
δε τον ίδιον φονεύσασα' διωκόμενη δε υπο Ζηθου δια
τον φόνον του παιδος, εις ορνεον μ.ετεβληθη την άη-
δόνα. Μερόπη §έ κα' Κλέοθηρα ανετράπησαν υπο
"Αφροδίτης" έπει δε Πανδάρεως δεζάμενος παρακαθή-
%ψ υπο Ταντάλου τον εκ Κρήτης κλαπέντα κύνα χρυ-
σουν, έ\αρνος έγένετο μη λαβείν, άρπασθέϊσαι υπο
*Άρπυίων Έριννύσι παρεδόθησαν. Β.

οδϊσσειαν. τ.

Χλωρηις. ] Ήτο/ εν χλωροΤς φαινόμενη" η διχ το
Χρώμα. Β.

V. 524· Όρώρεταί. ] Κεκίνηται, τετάρακται, με-
ταβάλλεται ως η του ορνέου φωνη. Β.

V. 536. Πυρον εδουσιν ε'ξ υ'δατος. ] Άντι του βε-
βρεγμενον υδατι αίτον η έζιόντες του ύδατος ένθα δια-
τρίβουσιν. Β.

V. 547· "Ύπαΐξ εσθλόν. ] "Ύπας το μεθ' ημέραν
φαινόμενον ένύπνιον. Β.

V. 553. Παρά πύελον. ] Παρά τα άγγος iy ώ αύ-
ταΐς βάλε πιεϊν έπι δέ των πλυνουσων τά ιμάτια
παλυέλους λεγεί' άσαμύνθους δε τάς προς το λουτρον ,
παρά το μ,ινύθειν την άσιν. Β.

V. 56ο. Άκριτόμυθοι. ] "Ακριτα και άδιάτακτα λέ-
γοντες. Β.

V. 562. Ά/Αενηνών είσΐν ονείρων. ] Ανυπόστατων
φαντασίαι γάξ είσιν ονείρων. Β.

V. 563. Α< μεν γάξ κεράεσσι. ] 01 μεν κέρατα
τους οφθαλμούς, n παρ' οσον κερατοειδής ο πρώτος
χιτων του οφθαλμού, ελέφαντας δέ τους οδόντας· πιστό-
τερα δέ των λεγομένων τά αρωμενα' οι δέ κερατινψ
μεν την άληθη παρά το κραίνειν, ελεφαντίνψ δέ την
■φευδη παρά το έλεφαίνεσθαί' η παρ οσον τά μεν κέ-
ρατα, ά,γχιστευει τιγεμονικωτάτω' οί δέ οδόντες τη πλη-
σμονή τ>ίς γαστρος- η οτι οι μεν οδόντες των έλεφαν—

τίνων κατωνεύουσιν, τά δε κέρατα άνω' ο $έ ποιητής
γένη εΐδεν ονείρων, ως οταν λέγη, και γάξ τ οναξ εκ
Αιός είτΐ' και πάλιν, η$ε παρ" ηελίοια πυλας και δη-
μον ονείρων. Β. Q.

V. 568. AtVov ονειρον. ] Τον θαυμαστον n φοβερόν. Β.
V. 574· "Ιοταχ' έζείης , δρυόχους ως. J Ούτως ϊστηαι
τους πελέκεις ως δρυόχους. δρύοχοι δε ζύλα είσιν ορθά
ύποκάτω της τρίποδος, έφ' ών έπερείδεται, ίνα μη
αύτην η φάμμος έσθίγ τίνες δέ δρυόχους φασί τά
πρώτα πηγνύμενα ζυλα εις ναυπηγίαν τινές δέ τους
πελέκεις τους δρύινους τελείους εχειν είωθότας' το δέ
ως δώδεκα στοχαστικον, οίον ίσως δώδεκα. Β. Q.

V. 585. Πρί'ν γάξ. ] Το ε%ης πριν γάξ τούτους
■νευρην έντανύσχι, πρότερον έλεύσεται 'Οδυσσεύς. Β.
loading ...