Instytut Historii Sztuki <Krakau> [Hrsg.]
Sztuka Kresów Wschodnich: materiały sesji naukowej — 3.1998

Seite: 156
DOI Artikel: DOI Seite: Zitierlink: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/skw1998/0160
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen Nutzung / Bestellung
0.5
1 cm
facsimile
156

Wołodymyr S. Wujcyk

melitanek Bosych we Lwowie, wzniesiony w r. 1644, kamienną okładzinę fasady
otrzymał dopiero pod koniec w. XVII, a fasadę kościoła Sakramentek (pocz.
w. XVIII) dokończono dopiero po r. 1880 (architekt A. Minasewicz).

Obok wznoszenia budowli sakralnych Kulczycki wykonywał też wiele
zamówień osób prywatnych — od budowy pałaców i domów mieszkalnych po
remonty. Zgodnie z umową zawartą w r. 1766 odbudował on kamienicę
„Murakowską", stojącą koło bramy Halickiej (ul. Halicka 17), która rok
wcześniej uległa zawaleniu (budynek ten był własnością regenta miejskiego
Tomasza Preszera). W zachowanym dokumencie dotyczącym tej kamienicy
Kulczycki jest określony jako „artis aedificiendorum structurarum et lapidea-
rum magister"23, co jest potwierdzeniem faktycznego udziału architekta w robo-
tach kamieniarskich, przeciwko czemu protestował cech. W r. 1767, realizując
projekt architekta Krzysztofa Muradowicza, Kulczycki rozpoczął budowę
kamienicy dla komendanta garnizonu lwowskiego, pułkownika Felicjana Kory-
towskiego (Rynek 29) (U. 3)24. Z dokumentu dowiadujemy się, że w cza-
sie budowy doszło do uszkodzenia sąsiedniej kamienicy „Heppnerowskiej"
(Rynek 28; kamienica zwana też „Dominikowską" lub „Doktorowską"),
należącej do radcy miejskiego Jana Kuczyńskiego; Kulczycki jest tu określany
jako „fabricae magister"25.

Wymieniona kamienica przy Rynku jest zapewne jedynym zachowanym
do dziś dziełem Kulczyckiego, wzniesionym przez niego od fundamentów.
Można przy tym mówić o odrębnym stylu mistrza-wykonawcy, mimo że
autorem projektu był niewątpliwie Muradowicz. Ta trzykondygnacyjna
(z mezzaninem), pięcioosiowa kamienica została pomyślana jako budowla
skromna, o nieco suchych formach, zapowiadających nadchodzący klasycyzm.
W następnym (1768) roku Kulczycki wykonał kominek dla lwowskiego rajcy
miejskiego Franciszka Czechuckiego26 w jego kamienicy zwanej „Forbachow-
ską" (Rynek 27).

Niekiedy zdarzały się Kulczyckiemu poważne kłopoty zawodowe. W roku
1771 Dominik Wilczek podał architekta Franciszka Kulczyckiego27 i mistrza
murarskiego Antoniego Kosińskiego do sądu za niedotrzymanie zasad umowy
przy budowie jego kamienicy (Rynek 32). O podobnej sprawie dowiadujemy się
z dokumentu z datą 4 V tegoż roku. Ci sami — Kulczycki i Kosiński — zgodnie
z umową zawartą 24 I 1770 budowali dla podczaszego bracławskiego, Józefa
Samuela Pawłowskiego, dwór z oficynami na przedmieściu Halickim, na-
przeciwko kościoła Karmelitów Bosych (ul. Kniazia Romana). Dwór, którego
wystawienie kosztowało 1 000 zł, miał być gotowy do września tego roku.
W czasie budowy mistrzowie odeszli od projektu, za co Pawłowski pozwał ich do
sądu wójtowskiego. Po wykryciu błędów 9 X 1771 odbyła sie „wizja" w obecno-
ści: architekta Piotra Polejowskiego, mistrzów murarskich Józefa Dublowskiego
i Antoniego Mickiewicza, a stronę podczaszego reprezentował architekt Józef
Zajdel28. Ten ostatni pod protokołem „wizji" podpisał się po niemiecku. Jemu
właśnie należałoby przypisać autorstwo projektu dworu Pawłowskiego.
loading ...