Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 6.1993

Page: 100
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones1993/0146
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
100

MICHAEL BRÖTJE

widzenie musi zaczynać się zawsze od czegoś, co jest poza wszelkim sensem, absolutnie
uprzednie, od nieskończoności — wiedza o realiach historycznych lub własne indy-
widualne predyspozycje nie mogą mu w niczym pomóc, przeciwnie, powodują tylko
pochopne wyrokowanie, a przeto blokowanie immanentnej konstytucji bytowej i total-
ności sensu dzieła. W tym zaś stopniu, w jakim konstytuowanie tej rzeczywistości przy
nieskończoności jako warunku wstępnym spełniane jest przez odbiorcę w widzeniu,
także on sam jest w nim zawarty jako przewidywany obiekt poznania. Obrazy Courbeta
czerpią swoją nieustanną, żywą aktualność nie stąd, że jako wytwory należące do hi-
storycznej spuścizny rozsiewają wokół siebie aurę minionych czasów, lecz stąd, że po-
przez parabolę umożliwiają widzowi poznanie samego siebie w swoim stosunku do
świata.

Przełożył Wojciech Suchocki
loading ...