Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 13.2002

Page: 33
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2002/0035
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
CZY PORTRET MUSI MIEĆ GŁOWĘ?

33


watne

By wydobyć życie z rzeźby, zdaje się mu, że wszystkie części ciała zde-
finiować musi z osobna. Nie pozostaje zatem nic innego, jak wykonać
część za całość, co zresztą odpowiada jego oglądowi rzeczy:
Nie mogę - żalił się pewnego razu - jednocześnie widzieć dłoni i stóp jakiejś oso-
by, która stoi w odległości dwóch czy trzech metrów ode mnie, ale za to pojedyn-
cza część, na którą patrzę, pociąga za sobą we mnie poczucie istnienia całości.
Giacometti nie tylko zaczyna więc rozczłonkowywać postaci, lecz doko-
nuje też w rzeźbie tego, co dotąd możliwe było jedynie w innym medium -
rozmazuje kontur na wzór rysownika czy malarza. Przykładem rzeźby
o rozmazanym konturze jest Noga z roku 1959, dla której inspiracją było
loading ...