Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 14.2003

Page: 189
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2003/0192
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
REGUŁY PRZEKŁADU

189

poprzez diagonalną, zwierciadlaną duplikację kartuszy, pojawiających
się w partii ramy już w wersji zmultiplikowanej.
Bardziej subtelne, ale równie zdecydowane zmiany zachodzą w zasad-
niczej partii obrazu. Rozległe obszary monotonnych, płaskich powierzchni,
decydujące o nastroju oryginalnego drzeworytu zostały przez van Gogha
radykalnie zmodyfikowane. Na wodzie pojawiły się fale, nanoszone szyb-
kimi, krótkimi pociągnięciami czystych kolorów, podobnie błękit nieba
zyskał szereg odcieni. Przypadkowe zróżnicowanie gradacji koloru nieba i
wody, efekt zużycia klocka drzeworytniczego, stało się jednym z elemen-
tów określających kierunek interpretacji van Gogha. Umożliwiło ono roz-
poznanie przezeń lokalnego działania światła w partiach, gdzie oryginal-
nie Hiroshige niczego podobnego nie zakładał. Podobny proces objął


19. Vincent van Gogh, Autoportret, olej na płótnie, 62 x 52 cm, 1888,
Fogg Art Museum, Cambridge (Mass.), repr. za: P. Lecaldano, Tout
Uceuure peint de Van Gogh, II1888-1990, Paris 1971, pl. LXXXIV
loading ...