Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 14.2003

Page: 392
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2003/0395
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
392

PAWEŁ LESZKOWICZ

strza, jednak sposób, w jaki Meyer przekłada to na rozumienie konkretnych dzieł,
niewątpliwe dociera do uwarunkowań i dynamiki procesu twórczego. Analizowane
dzieła ożywają napięciami, które prowadzą czytelnika zarówno w przeszłość, jak i do
wnętrza konfliktów i zagrożeń, przed jakimi stali omawiani artyści.
Trudno książkę Meyera traktować jako pochwałę cenzury lub cenzorów, raczej
jest to próba zarysowania kreatywnego wyjścia z pułapek, które oni zastawiają. Cen-
zura jest częścią kultury, Meyer pokazuje, jak można tworzyć i realizować swą wol-
ność wbrew ograniczeniom, autor pisze po prostu z perspektywy politycznej i psycho-
analitycznej realności normy i zakazu. Pozostaje jednak jedno sygnalizowane już
zagrożenie, jakie wyłania się z jego analiz. Jeśli cenzura i ograniczenia są tak dobre
dla artystów, inspirujące lub promujące, to dlaczego nie nakładać więcej restrykcji,
szczególnie na artystów nie potwierdzających przymusowej heteroseksualności? Dla-
czego nie dokręcać śruby, przecież zawsze znajdzie się wielu chętnych do wyklucza-
nia? Autor sam pokazuje, jaką rozkosz sprawia represjonowanie!
Meyer mógł uniknąć takich dwuznaczności, uwzględniając również niszczący po-
tencjał cenzury i istnienie jej ofiar. Wówczas jednak nie powstałaby historia twórczo-
ści popularnych gwiazd sztuki amerykańskiej i prowokacyjna interpretacja. Wszyst-
kie te elementy decydują także o komercyjnym charakterze tej wprawdzie bardzo
akademickiej książki, ale za to wydanej z około 250 pięknymi i „pikantnymi” reprodu-
kcjami. Trzeba przypomnieć, wydanej poza Wielką Brytanią, tam bowiem wkroczyła

cenzura.
loading ...