Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 9.1998

Page: 178
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones1998/0180
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
178

SARAH WILSON

stwowych muzeach finansowanych z funduszy publicznych. Wystawy te
obejrzało 250 000 osób - były to celebrowane wydarzenia, w zamyśle na-
iwne i optymistyczne: widzów płci żeńskiej zapraszano do podglądania
specjalnego spektaklu, zaprojektowanego tak, aby przemawiał „nie tylko
do gonad, lecz również do intelektu”. Skandynawskie imprezy były też
śmielsze od jakichkolwiek wcześniejszych czy późniejszych pokazów mu-
zealnych - można tam było na przykład zobaczyć Bedroom Painting No.
20 {Obraz do sypialni nr 20) Toma Wesselmanna (1969), na którym wid-
niał ogromny ciemnobrązowy fallus69. Towarzyszące im emocjonalne na-
pięcie porównać można do tego, jakie cechowało wiele amerykańskich te-
kstów o sztuce feministycznej lat siedemdziesiątych.
Któż jednak dziś pamięta Festiwal Kobiet w Sztuce zorganizowany w
1972 r. na Uniwersytecie Cornell czy nowojorską Erotic Art Gallery? Cię-
żar dyskusji przeniósł się z dzieł „skrycie” feministycznych - takich, jak
przesycone seksualizmem kwiaty Georgii 0’Keeffe albo klasyczne Dinner
Party Judy Chicago (1979) - na twórczość głębiej naznaczoną piętnem
przemocy i jednocześnie bardziej wyszukaną, jeśli chodzi o tematykę płci.
Film de Saint-Phalle Daddy {Tatuś, 1972), wykorzystujący motyw kazi-
rodztwa i zawierający sceny z masturbującymi się lub masturbowanymi
kobietami, pokazano w Nowym Jorku w pierwszej połowie lat siedem-
dziesiątych70. Na wpół abstrakcyjny Trani Episode Louise Bourgeois
(1971-72) wystawiono obok Vulva Hammock {Hamaka warg sromowych)
Marge Helenchild i Slice of Life {Kawałka życia) Shelly Lowell - tortu
w stylu Oldenburga ozdobionego sutkami z beżów. Biały falliczny mar-
mur Bourgeois Cumulus No. 1 {Cumulus nr 1, 1962), dziś znajdujący się
w Paryżu, należy sobie na powrót wyobrazić w Nowym Jorku w r. 1973
w kontekście Metaphorical Cunts and Measured Cocks {Metaforycznych
cipek i mierzonych kutasów)11.

CZARNY MĘŻCZYZNA
Burzycielska książka Frantza Fanona Peau noir, masąues blancs
{Czarna skóra, białe maski) ukazała się w Paryżu w 1952 roku72. Od tego
momentu problemy koloru skóry i kolonializmu nierozerwalnie połączyły
69 Patrz przedruk katalogów obydwu wystaw, The Complete Book of Erotic Art, zesta-
wiony przez Phyllis i Eberharda Kronhausenów, New York 1987.
70 Daddy został pokazany w londyńskim Hammer Cinema w listopadzie 1972, a wer-
sję zmienioną pokazano w kwietniu 1973 na jedenastym New York Film Festival.
71 M. Holder, Another Cuntree: At Last, a Mainstream Female Art Mooement, off our
backs (wrzesień 1973); przedr. w: Feminist Art Criticism: An Anthology, ed. A. Raven,
C. Langer i J. Frueh, New York 1993, s. 1-20.
72 F. Fan on, Peau noir, masąues blancs, Paryż 1952; Black Skin, White Masks, przel.
Ch. L. Markmann, New York 1967. Por. poruszającą polemikę N. Mailera The White Ne-
gro, San Francisco 1959.
loading ...