Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 14.2003

Page: 187
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2003/0190
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
REGUŁY PRZEKŁADU

187


Wieczornej ulewy obramowanie jest najsilniej zaznaczone. Kopia Oiran
wg Eisena otoczona została luźno zakomponowanym zestawem częściowo
motywów japońskich, częściowo autocytatów. Kopia Kwitnącej śliwy wg
Hiroshige prezentuje zmniejszoną wersję ramy Wieczornej ulewy, pozba-
wioną partii górnej i ze zredukowaną częścią dolną. Przypadkowo, iden-
tyczny zabieg stosują japońscy twórcy drzeworytów wykonując około roku
1800 wizerunki utrzymane w stylu europejskim lub wręcz kopiujące gra-
fiki niderlandzkie, przenikające do Japonii za pośrednictwem holender-
skiej Kompanii Wschodnioindyjskiej32. W obu wypadkach podkreślany
dystans ma zarówno kulturowy jak i stylistyczny charakter. W kilku gra-

32 Około roku 1810 Hokusai wykonał m.in. znaną serię Edo hakkei - Oranda ekagami
(Osiem widoków Edo w stylu holenderskim), w której wszystkie przedstawienia otoczone
były ramami naśladującymi drewniane ramy obrazów europejskich lub - niekiedy - zarys
bruku europejskiego znanego z ulic faktorii holenderskiej w Deshima, podczas gdy tekst
japoński, przekręcony o dziewięćdziesiąt stopni w stosunku do obrazu, imitował poziomy
układ alfabetu łacińskiego. M. Forrer, Hokusai, New York 1988, s. 131-139.
loading ...