124 ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΟΥ 1909
και τά πλείστα τών αγγείων εύρέθησαν χαΐ όστα ζώων κε-
καυμένα, και του θριγκοϋ ωσαύτως, δστις ήτο κεκονιαμέ-
νος έκ καλάμων τοίχος, διεσώθησαν τά λείψανα έν τω έκ
πυρός έρυθρώ στρώματι γης μετά πλήθους πλινθοποιημέ-
νων τεμαχίων του τοίχου. Άλλά και άλλοι νεκροί ανέκαθεν
και μέχρις εσχάτων χρόνων τοϋ πανάρχαιου εκείνου αιώνος
δεν Ιπαυσάν ποτε καιόμενοι επί του κατά μικρόν σχημα-
τισθέντος τύμβου. Τοΰτο δέ διετρανώθη κατά την έφετινήν
σκαφήν διά τόσον ασφαλών παρατηρήσεων, ώστε άδιστάκ-
τως πλέον τό μεν τεχνητόν τοΰτο ύψωμα της γης νά όνο-
μάζωμεν τύμβον, νά έχωμεν δέ πλήρη την βεβαιότητα ότι
είς τον τύμβον τοΰτον δεν έθάπτοντο, άλλ' έκαίοντο οί
νεκροί. "Οντως ευρέθησαν εφέτος τέλειαι έστίαι παχυτάτου
στρώματος γης ανάμικτου μετ' ανθράκων, επί τών οποίων
κατέκειντο ακέραιοι σχεδόν σκελετοί άνθρώπων, έν τη συ-
νήθει θέσει επί της πλευράς κειμένων, κατακεκαυμένοι. Πα-
ρετηρήθησαν πλευραί ίδίως κατακεκαυμέναι, άπαν δέ τό
άμέσως υπό τους σκελετούς στρώμα της γης, πάχους δύο
περίπου δακτύλων, εύρέθη κατακεκαυμένον. Σκελετός μά-
λιστα βρέφους ή παιδίου ίσως τρυφερας ηλικίας εύρέθη
άποτελών σχεδόν μαζαν άπηνθρακωμένων όστών εντός
στρώματος καταμέλανος έκ τών τεμαχίων ανθράκων. Με-
ταξύ τών κεκαυμένων όστών ζώων περί τάς εστίας ταύτας
παρετηρήθησαν ιδίως κρανία και οδόντες κυνών καί όδόντες
ίππων. Έστίαι τοιαυται μεγάλαι παρατηρούνται νυν καί
εις άλλα σημεία τοϋ μεστού ανθράκων καί τέφρας στρώ-
ματος, όπερ πολλαχοΰ άνεσκάφη είς βάθος τριών μέχρι
τεσσάρων μέτρων. "Οτι είς πάσας τάς εστίας ταύτας δέν
ευρίσκονται καί σκελετοί άνθρώπων, δέν μοι φαίνεται πα-
ράδοξον διότι είς πάν σημεΐον του τύμβου δέν ήτο δυνατόν
νά διαφύγωσιν ούτοι διά τοσούτων χιλιετηρίδων την φθο-
ράν. Έκ δύο σκελετών διεσώθησαν ίκανώς ακέραια τά κρα-
και τά πλείστα τών αγγείων εύρέθησαν χαΐ όστα ζώων κε-
καυμένα, και του θριγκοϋ ωσαύτως, δστις ήτο κεκονιαμέ-
νος έκ καλάμων τοίχος, διεσώθησαν τά λείψανα έν τω έκ
πυρός έρυθρώ στρώματι γης μετά πλήθους πλινθοποιημέ-
νων τεμαχίων του τοίχου. Άλλά και άλλοι νεκροί ανέκαθεν
και μέχρις εσχάτων χρόνων τοϋ πανάρχαιου εκείνου αιώνος
δεν Ιπαυσάν ποτε καιόμενοι επί του κατά μικρόν σχημα-
τισθέντος τύμβου. Τοΰτο δέ διετρανώθη κατά την έφετινήν
σκαφήν διά τόσον ασφαλών παρατηρήσεων, ώστε άδιστάκ-
τως πλέον τό μεν τεχνητόν τοΰτο ύψωμα της γης νά όνο-
μάζωμεν τύμβον, νά έχωμεν δέ πλήρη την βεβαιότητα ότι
είς τον τύμβον τοΰτον δεν έθάπτοντο, άλλ' έκαίοντο οί
νεκροί. "Οντως ευρέθησαν εφέτος τέλειαι έστίαι παχυτάτου
στρώματος γης ανάμικτου μετ' ανθράκων, επί τών οποίων
κατέκειντο ακέραιοι σχεδόν σκελετοί άνθρώπων, έν τη συ-
νήθει θέσει επί της πλευράς κειμένων, κατακεκαυμένοι. Πα-
ρετηρήθησαν πλευραί ίδίως κατακεκαυμέναι, άπαν δέ τό
άμέσως υπό τους σκελετούς στρώμα της γης, πάχους δύο
περίπου δακτύλων, εύρέθη κατακεκαυμένον. Σκελετός μά-
λιστα βρέφους ή παιδίου ίσως τρυφερας ηλικίας εύρέθη
άποτελών σχεδόν μαζαν άπηνθρακωμένων όστών εντός
στρώματος καταμέλανος έκ τών τεμαχίων ανθράκων. Με-
ταξύ τών κεκαυμένων όστών ζώων περί τάς εστίας ταύτας
παρετηρήθησαν ιδίως κρανία και οδόντες κυνών καί όδόντες
ίππων. Έστίαι τοιαυται μεγάλαι παρατηρούνται νυν καί
εις άλλα σημεία τοϋ μεστού ανθράκων καί τέφρας στρώ-
ματος, όπερ πολλαχοΰ άνεσκάφη είς βάθος τριών μέχρι
τεσσάρων μέτρων. "Οτι είς πάσας τάς εστίας ταύτας δέν
ευρίσκονται καί σκελετοί άνθρώπων, δέν μοι φαίνεται πα-
ράδοξον διότι είς πάν σημεΐον του τύμβου δέν ήτο δυνατόν
νά διαφύγωσιν ούτοι διά τοσούτων χιλιετηρίδων την φθο-
ράν. Έκ δύο σκελετών διεσώθησαν ίκανώς ακέραια τά κρα-