Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 3.1986

Page: 239
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones1986/0281
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
KRONIKA INSTYTUTU

239

tynuowano w dniach 17 i 18 października w Domu Pracy Twórczej Stowarzyszenia
Historyków Sztuki na Zamku w Niedzicy, gdzie też obrady zostały zakończone.
Wygłoszono 12 referatów poświęconych problematyce rzeźby barokowej i roko-
kowej. Obrady koncentrowały się wokół stanu i potrzeb badań w zakresie rzeźby
tego okresu w poszczególnych ośrodkach artystycznych Europy.
Zagadnienia genezy i specyfiki formalnej rzeźby rokokowej omawiały artykuły
dr Tadeusza Chrzanowskiego pt. ,,Rokokoplastik oder Plastik der Rokokozeit” i dr
Veita Loersa pt. „Kontinuität oder Retrospektive. Zur Manierismusreception der
Rokokoplastik in Süddetschland”. Referaty doc. Oldficha Blaziöka „Anfänge der Ro-
kokoplastik in Prag und Böhmen” i dr Lubomira Srśena pt. „Antonio Corradini und
Rokokoplastik in Prag (zur Frage des Grabmal Johannes von Nepomuk in Prager-
Veitsdom)”, przyniosły zarys dziejów rzeźby rokokowej w Czechach i problemów
związanych z realizacją grobowca św. Jana Nepomucena w katedrze praskiej.
Dr Maria PötzlnMalikova analizowała w swojej pracy pt. „Der Einfluss des Ro-
kokos auf die Wiener Plastik der 2. Hälfte des 18 Jhr.” uwarunkowania rozwoju
rzeźby rokokowej w Wiedniu i przedstawiała sylwetki poszczególnych rzeźbiarzy
działających w tym ośrodku w 2 poł. XVIII wieku.
Referat prof, dra Konstantego Kalinowskiego pt. „Schlesische Rokokoplastik” za-
wierał próbę syntezy dziejów plastyki śląskiej 2 poł. XVIII w. Dwa referaty doty-
czyły związków rzeźby rokokowej w poszczególnych krajach: dr Maria Agghazy pt.
„Wien als Vermittler zwischen Westdeutschland und Ungarn in der Mitte des 18.
Jhr.”, ukazał rolę krajów austriackich w przekazywaniu na Węgry form stylowych-
rokoka. Drugi referat dr Anny Javor pt. „Einige Skulpturen des Straub-Kreises in
Westungarn” omawiał relacje artystyczne pomiędzy rzeźbą Styrii i Zachodnich Wę-
gier.
Interesującemu a mało znanemu szerzej zjawisku rokokowej rzeźby lwowskiej
poświęcony był referat dr Ewy Smulikowskiej pt. „Roecoco crucifixes of the Lvo-
vian school. Problems of authorship, style and artistic topography” omawiający
zespół krucyfiksów wykonanych przez lwowskich rzeźbiarzy.
Inną grupą stanowiły referaty poświęcone różnorodnym specjalistycznym pro-
blemom badawczym.
Wzorce formalne i graficzne rzeźbiarzy działających w Szwecji w XVII
i XVIII w. przedstawił Gunnar Lätstam w referacie pt. „Die Vorlagen der Schwe-
dischen Barockbildhauer”.
Typowym dla baroku pomnikom sakralnym tzw. kolumnom Trójcy Sw., rozpo-
wszechnionym zwłaszcza w krajach habsburskich poświęcony był artykuł dr Ger-
traut Schikola pt. „Das öffentliche sakrale Denkmal in den habsburgischen Länder.
Die Auswirkung der Wiener Pestsäule”, w którym autorka zanalizowała typologię,
rozpowszechnienie i ich stosunek do pierwowzoru.
Dr Malcolm Baker w referacie pt. „L. F. Roubiliac and this Europeen Backgro-
und” i prof. David Bindman w referacie pt. „L. F. Roubiliac in Westminster Abbey”
zajmowali się problemami formalnymi i ikonograficznymi późnobarokowych angiel-
skich pomników nagrobnych.
Obrady Sympozjum umożliwiły wymianę doświadczeń i wyników badawczych
osiągniętych przez naukowców pracujących w muzeach, uniwersytetach i instytu-
cjach badawczych polskich i obcych oraz ustalenie dalszych kierunków badań
i form współpracy pomiędzy poszczególnymi ośrodkami. Pracami Sympozjum kie-
rował prof, dr hab. Konstanty Kalinowski, dyrektor Instytutu Historii Sztuki UAM.

Agnieszka Adamczewska
loading ...