Instytut Historii Sztuki <Posen> [Editor]
Artium Quaestiones — 12.2001

Page: 327
DOI issue: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/artium_quaestiones2001/0329
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
KOLEKCJE MUZEALNE WSPÓŁCZESNEGO MALARSTWA I RZEŹBY POLSKIEJ

327

praktyki kolekcjonerskiej Muzeum Sztuki w Łodzi wpisała się zarówno w
tradycję placówki, jak i ją przekroczyła.
Inaczej problem ten, tj. relacji sztuki lat 80. do całości kolekcji wyglą-
dał w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Tutaj zbierano pra-
ce, które niemal wyłącznie wpisywały się w specyfikę zbiorów i odpowia-
dały realizowanej strategii kolekcjonerskiej. O żadnym przekroczeniu nie
było mowy. Powstaje zatem pytanie, dlaczego kolekcja, która tradycyjnie
gromadziła sztukę nawiązującą do nurtu ekspresyjnego unikała ze swej
„natury” ekspresyjnego malarstwa młodych. Wydaje się, że odpowiedź na
to pytanie - to również próba wskazania priorytetów programu zbiorów
i polityki kolekcjonerskiej instytucji. Poprzez pryzmat kolekcji sztuki lat
80. widać wyraźnie, że muzeum wrocławskie w swej praktyce kolekcjo-
nerskiej stawia na pierwszym miejscu „dojrzałość” jej twórców, problem
formalnego języka prac sytuując w dalszej kolejności. Dlatego brak w ko-
lekcji kompozycji Bałki, Kozyry, Kruka, Modzelewskiego to nie tylko
efekt „prozaicznego braku pieniędzy na zakupy”, jak twierdzi Sarzyński
w związku z omówieniem na łamach „Polityki” wydanego katalogu zbio-
rów Muzeum Narodowego we Wrocławiu, lecz raczej rezultat przyjętych
preferencji32.

Przedstawiona analiza muzealnych kolekcji sztuki lat 80. i 90. zgro-
madzonych w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym we Wrocła-
wiu i Muzeum Narodowym w Krakowie to próba uchwycenia specyfiki
tych kolekcji oraz procesu kolekcjonowania, rozumianego jako zespół
czynność współtworzących dyskurs kolekcji. Próba abstrahująca od wni-
kliwej analizy uwarunkowań zjawiska kolekcjonerstwa w kontekście mu-
zealnym, koncentrująca się na głównych wątkach zbierackich poszczegól-
nych kolekcji, które definiują ich charakter, świadomie niwelująca
skomplikowany układ wzajemnych zależności merytorycznych i poza-
merytorycznych, determinujących funkcjonowanie kolekcji muzealnej.
Analizę tę należy więc rozumieć jako jedną z możliwych propozycji inter-
pretacyjnych kolekcji, nie aspirujących bynajmniej do całościowego ujęcia
i przedstawienia obrazu kolekcji.

"2 P. Sarzyński, Wieczne pióra, Brylant ze skazą, „Polityka”, nr 16, z dnia 15 IV
2000.
loading ...