86
ŁUKASZ KIEPUSZEWSKI
wiedzieć o sobie ze słusznością, że są oni Pana uczniami, skoro Panu zawdzięczają
to, co zrozumieli z malarstwa; nigdy nie będzie dość powtarzania, jak wielki dług
zaciągnęliśmy u Pana3.
Symboliści byli pierwszymi, którzy programowo zainteresowali się
dziełem prowansalskiego malarza, a obraz jest demonstracją tego faktu.
Hołd stanowi niewątpliwie manifestację artystycznej tożsamości mala-
rzy, ale jest zarazem świadectwem pewnego aktu recepcyjnego, świadec-
twem na tyle niezwykłym, że stawia nam tę recepcję niemal „przed oczy-
ma”. W tym sensie odwołanie się do tego dzieła - „dokumentu”, daje być
może szansę prześledzenia zjawiska recepcji, nie tylko, jak gdyby u
źródeł - tam, gdzie recepcja zachowuje jeszcze związek z percepcją, ale
być może uchwycenia też jej ogólniejszych mechanizmów.
Uderzająca jest monumentalność obrazu (180 cm x 240 cm) wzmocnio-
na przez hieratyczny, płaszczyznowy układ kompozycji. Przedstawienie
postaci w pełnej skali prezentuje sytuację, w której Paul Serusier unosi
ręce w celu uściśnięcia dłoni Redona. Zaakcentowanie narracyjnego wy-
1. Maurice Denis, Hołd dla Cezannea [1890], olej na płótnie, 180 x 240 cm, D’Orsay, Pa-
ryż; repr. za: M. L. Krumrine, Paul Cezanne. The Bathers, Basel 1990
P. Cezanne, Listy, opr. J. Rewald, tł. J. Guze, Warszawa 1968, s. 237.
3
ŁUKASZ KIEPUSZEWSKI
wiedzieć o sobie ze słusznością, że są oni Pana uczniami, skoro Panu zawdzięczają
to, co zrozumieli z malarstwa; nigdy nie będzie dość powtarzania, jak wielki dług
zaciągnęliśmy u Pana3.
Symboliści byli pierwszymi, którzy programowo zainteresowali się
dziełem prowansalskiego malarza, a obraz jest demonstracją tego faktu.
Hołd stanowi niewątpliwie manifestację artystycznej tożsamości mala-
rzy, ale jest zarazem świadectwem pewnego aktu recepcyjnego, świadec-
twem na tyle niezwykłym, że stawia nam tę recepcję niemal „przed oczy-
ma”. W tym sensie odwołanie się do tego dzieła - „dokumentu”, daje być
może szansę prześledzenia zjawiska recepcji, nie tylko, jak gdyby u
źródeł - tam, gdzie recepcja zachowuje jeszcze związek z percepcją, ale
być może uchwycenia też jej ogólniejszych mechanizmów.
Uderzająca jest monumentalność obrazu (180 cm x 240 cm) wzmocnio-
na przez hieratyczny, płaszczyznowy układ kompozycji. Przedstawienie
postaci w pełnej skali prezentuje sytuację, w której Paul Serusier unosi
ręce w celu uściśnięcia dłoni Redona. Zaakcentowanie narracyjnego wy-
1. Maurice Denis, Hołd dla Cezannea [1890], olej na płótnie, 180 x 240 cm, D’Orsay, Pa-
ryż; repr. za: M. L. Krumrine, Paul Cezanne. The Bathers, Basel 1990
P. Cezanne, Listy, opr. J. Rewald, tł. J. Guze, Warszawa 1968, s. 237.
3