Montfaucon, Bernard de ; Schatz, Johann Jakob [Editor]
Antiqvitates Graecae et Romanae: a ... Bernardo de Montfaucon plvribvs olim volvminibvs explanatae et schematibvs illvstratae, nvnc avtem ad commodiorem stvdiosae ivventvtis vsvm in compendivm redactae et figvris aeneis forma minori exornatae a ... Iohanne Iacobo Schatzio Argentinensi . — Nürnberg, 1757

Page: 1
Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/montfaucon1757a/0013
License: Public Domain Mark Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
s .3?!

gmora

recen.

)ararum

afi

?eu,

^rasuo.
auibus aro.
37]
^urn, Aethio.
^Assyrio,
-aipioruiB et
• 37?
81 ct popiilij
exnibens agit'
»%e iliarum
ola artuiciuB
hologiam re-
ibid,
recenset; ei
, catapultam,
lesin et equu-
dium, Stran-
lera 38f
in excrucian-
antur $
aedam coffl-
terra reperta
3S7

P#


DISQyiSITIO PRAEVIA
DE




ET QVAE VETERVM PAGANORVM
DE NVMINIBVS IPSORVM FVERIT OPINIG,

§. b
uonam omniho tem^ore limulacrorum usus uariorumqUe apud gentiles Nii?
minum cultus coeperit, certo cleriniri rsequit. Sunt quitlem nonnulli, qui
idololatriam iamante orbisinundationemsiibortameiTe perhibent t): uulga-
tior tamen iilorum eit opiaio , qui euljspm Idolorum demum post diiuuiurn
in orbem inuestum elTe contendunt 2). Atque in his sunt,qui Nimrodum^
post obitum, omnium primum diuinis honoribus rhactatum , atque a gentibus ad orientem
Fitis paene omnibus, sub Beli nomine cultum fuiiTe, putant. Sacrae quidem litterae Numinum
limulacra in domo Tharae (Abrahami hie pater erat) prima nobis oitendunt, quae inde ad
Labanem peruenerunt. Quo uero pa&o religiosus iste iimulacrorum cultus inter mortales
inualuerit, & quomodo haec superstitio ad uarias gentes promanauerit, de eo nihil fere
certi cognOsci potesh Ulud nofcissimum est, ahtiquissimos Idololatras eo usqiie taridem in
superstitione sua fuissse progreiTos: uc nOn tantum eiusdem ipsorum oaturae homines diuino
honore prosequerentur, sed et plantas, ssuuios, montes, imnio oero animalia quoque bru-
taj aues, pisces, et huius generis alia, in numerum Deorum referrent. Quibus uero gradi-
bus per plura saecula haec impietas prouecTa fuerit, id prorsus ignoratnus.
§. 2. De numero Deorum, quos Graeci & Romani(nam de his inprimis nobis sermd
erit) potislimum coluerunt, siquaeras, infinitus iile fiiit. Quamuis enim in eo utrique con-
senserint, quod duodecim Deos praecipuos, quos Ennitts 3) hoc ordine reeenset:
Iuno, Vesta, Minerua, Ceres, Diana, Venus, Mars,
Mercurius, louis', Neptunus, Vulcanus, Apoilo*
A iri

i) Conueniebat omnino idololatriam et sihisrram
religionem diitingui, quae hic misceri uidentur,
Nam,si qui iam ante inundationem terrae desci-
uisTe homines a uera religione putent, ii ideo
simulacra diuino honore aiicta non simul omnes
credant. lilain sententia ludaeorum quosdam
fuisse, ex Hieronymo, et targum 1 Mos. 4, 26.
scimus, licetchaldaicae editionesibidisTentiant,
Altera ratio, quae quosdam mouit, eil eadem,
quae deum seuerum uindicem et illud suppli-

cium ssagitauit i.e. omrie genus scelerum; ergo et
hoc.
i) Ebtri iam temporequidam; Sernchi plerique: p.a-
trumscita, uid. in iabrkii C. Pseiid. V. T. Dei
cauitis et inde probabili origine idololatriae,
inferius §. 4. dicitur, Laban sua simulacra ipse
dto< appellat.
3) Excitat Apultiut de deo Socratis, slatim posl ini-
tium ; uid. sragmenta Ennii. Martianus Capella
de huptiis iib, r. consistorium iouis illustiat;



i
loading ...