Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia   [Hrsg.]
Archaiologikē ephēmeris: periodikon tēs en Athēnais Archaiologikēs Hetaireias — 1911

Seite: 6
Zitierlink: i
http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/aephem1911/0016
Lizenz: Creative Commons - Namensnennung - Weitergabe unter gleichen Bedingungen
facsimile
6 Ερετρικάί επιγραψαί'

γραΦή περί των νομισμάτων Δημητρίου τοΟ Πολί-
ορκητοϋ' (Ρ3ΐι1γ-\ν~Ϊ880\ν£ΐ 1618).

Στίχ. 23. \διδασκ\άλοις τών τραγωώών. Οί διδά-
σκαλοι ούτοι δέν ήσαν βεβαίως αυτοί οί ποιηταί,
άλλ' άλλοι ειδικοί, οί'τινες έγύμναζον τούς τραγω-
δούς εις την παράστασιν και έσκηνοθέτουν έν γένει
τ6 έργον, ώς 6 γνωστός Σαννίων [Δημ. XXI, 58)
ο τους τραγικούς χορούς διδάσκων. Οί αϋτοϊ ονο-
μάζονται άπλώς διδάσκαλοι έν ταϊς έπιγραφαΐς των
Σωτηρίων (πρβ. ΚβΪ8θ1ι έν ΡαηΐΊ/-}νί880ϊνα σελ.
405 και ΜπΠθγ, Βύ/ιηβηαΙίβνί. σελ. 351 και 406)
μνημονεύονται δ' άμέσως μετά τους τραγωδούς
δντες διάφοροι των διδασκάλων τών αθλητών.

Πλήν του μισθού ύπεχρεοΟτο ή πόλις νά δίδη
εις τούς τεχνίτας και σιτηρέσιον (στίχ. 22-23)
γενικώς δια πέντε ημέρας καϊ τάς τυχόν προστι-
Οεμένας έμβολι'μους (ίδέ κατωτ.), έγίνετο όμως, ώς
φαίνεται έκ τών στ. 24-25, και διάκρισις εις την
παροχήν του σιτηρεσίου, ώς προς τον άριθμόν τών
ήμερών, ίσως δέ και ώς προς το διδόμενον χρήμα
εις τοϋς διαφόρους τεχνίτας. Το σιτηρέσιον ορίζε-
ται εις έννέα όβολούς, δηλαδή μίαν και ήμίσειαν
δραχμήν καθ' έκάστην ήμέραν, ένώ έν τή επιγραφή
τών Άρτεμιρίων (ΑΕ 1902, σ. 96) ορίζεται τοΰτο
μόνον εις μίαν δραχμήν. Τούτο όφείλεται ίσως οχ ι
μόνον εις την διαφοράν τών χρόνων της συντάξεως
τών δύο έπιγραφών, της ήμετέρας και της τών
Άρτεμιρίων, άλλα και εις το ό'τι έν τοις 'Αρτε-
μιρίοις, τοπική μόνον τών Έρετριέων εορτή, δέν
θά προσελαμβάνοντο πρώτης τάξεως τεχνΐται, ώς
έν τοϊς άγώσι, περί ών πραγματεύεται ή ήμετέρα
έπιγραφή.

Οί άγώνες τών μεν Διονυσίων (στίχ. 25-28)
έτελουντο κατά τήν τοπογραφικήν σειράν γινομέ-
νης αρχής άπο της Καρύστου, μετά ταΟτα έν Ερέ-
τρια, Χαλκίδι και Ώρεώ, τών δέ Δημητριείων (στ.
37-40) έν ταΐς αύταΐς πόλεσι κατά τήν άντί-
στροφον τάξιν γινομένης άρχής άπο τοΟ Ώρεου.

Άςιον σημειώσεως εινε ό'τι, ενώ ονομάζεται ό
Ώοεάς, ώς ή μία τών τεσσάρων πόλεων, έν ή έτε-
λοΟντο οί άγώνες (στίχ. 37), οί κάτοικοι καλοΟν-
ται Ίστιαιεΐς (στίχ. 5, 28). Λοιπόν φαίνεται ό'τι,
μολονότι κατά τούς χρόνους της έπιγραφής ημών
ό Ώρεός εινε ή κυριωτέρα πόλις της χώρας, ήν
κατεϊχον οί Ίστιαιεϊς, έξακολουθουσιν ό'μως οί κατέ-

ύπδ Κ. Κονροννιώτου.

χοντες το πρότερον εϊς τήν Ίστιαίαν ανήκον τμήμα
τοΟτο τής βορείου Εύβοιας, όπερ άπηρτίζετο έκ
διαφόρων δήμων, ό'πως και το τμήμα τής Έρετρι-
κής, νά καλώνται Ιστιαιεις και οχι Ώρεΐται, τοΟ
όνόματος τούτου περιριοζομένου ίσως μόνον εις τούς
κατοίκους τής πόλεως ΏρεοΟ 1.

Αί έορταϊ δέν διήρκουν περισσότερον τών πέντε
ήμερών έν έκάστη πόλει, πιθανώτατα όλιγώτερον,
άφοΰ μόνον διά τάσας ήμέρας έλάμβανον σιτηρέ-
σιον οί άγωνισταί.

Έν Έρετρία και Χαλκίδι έτελουντο τά Διονύσια
κατά τον Ληναιώνα μήνα' τών άλλων πόλεων αί
αντίστοιχοι χρονολογίαι δέν έσώΟησαν. Πλήν του
Αηναιώνος άλλοι γνωστοί μέχρι τοΰδε Έρετρικοι
μήνες εινε ό 'Ανθεστηριών (ΑΕ 1902 σ. 104), ό
'Απατουριών (έν άνεκοότω εισέτι έπιγραφή) και ό
Ίππιών (ΟΙΟ 2265).

Περί τής παρεμβολής ήμερών εϊς τά άρχαΐ'α
ημερολόγια, αίτινες έκαλουντο εμβόλιμοι, πρβ.
ΜοηιΐΏΒΘΠ, ϋΙινοηοΙθ[/ίβ σ. 124 κέ. Δυστυχώς ό
στίχ. 29, έν ώ ώρίζετο ή διάταξις περί τών εμβό-
λιμων ήμερών, καθ' άς πιθανώτατα παρετείνοντο
διά διαφόρους λόγους οί άγώνες δέν έσώθη' έκ τών
σωζομένων φαίνεται ό'τι μέχρι τριών ήμερών ήδύ-
ναντο μόνον νά παρεμβληθώσι.

Στίχ. 29. Συνεπλήρωσα μετά δισταγμοΟ έ\βεΐ\ν,
διότι ούδείς άλλος τών διαλεκτικών Έρετρικών τύ-
πων άπαντα έν τή έπιγραφή.

Στίχ. 30. τραγωιδονς τους έργολαβήσαντας καϊ
κατωτέρω στίχ. 53 τών τεχνιτών -τών λαβόντων
τά έ'ργα και στίχ. 63 τοις έργολαβήσασιν τεχνί-
ταις. Έκ τούτων και έν γένει έκ τής έπιγραφής
ήμών Φαίνεται ότι οί τεχνΐται άνελάμβανον τά έ'ργα
οντες υπεύθυνοι αύτο'ι άμέσως προς τούς έργοδό-
τας, διά τοΟτο δέ κα'ι υποχρεούνται νά όρίσωσιν
έγγυητάς (στ. 17), καϊ καταδιώκονται αύτοί, όταν
δέν προσέλθωσιν εις τά ύπ' αυτών άναληφθέντα
έ'ργα (στ. 43). 'Αλλά τότε ποία εϊνε ή θέσις τών
εργολάβων (στ. 43, 50, 67, 70); Δέν ήσαν βε-
βαίως ούτοι, όπως οί έργολάβοι τών λοιπών δηυ,ο-
σίων έργων, μόνοι υπεύθυνοι προς τούς έογοδότας.
Έν στ. 43 φαίνεται ό'τι ορίζεται, ότι, άν οί τεχνΐ-

< Πρβ. οιά τόν Ώρεόν Οβ^βΓ, Τορορ/ν. ιιηά ΟββοΚ. νοη
άβν ΙηββΙ ΕηΙοία σελ. 82 χέ.. 1,ο1Ηη§ ΑΜ VIII 18.\νί11ιβ1πι
ΑΕΜαΟ XV 115. Βυβοΐί, Ον. Οβδβίι. III 430 ση^. 2.
loading ...