Bosca, Pietro Paolo
Petri Pauli Boschae Bibliothecarii, ex Sodalicio Sacerdotum Oblatorum, De Origine Et Statu Bibliothecae Ambrosianae Libri Quinque: In Quibus De Bibliothecae Conditore, Conservatoribus, & Collegii Ambrosiani Doctoribus, ut & de Illustribus Pictoribus, aliisque Artificibus & denique de Reditibus ejusdemque Bibliothecae amplis agitur — Lugduni Batavorum, [1723]

Page: H
DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/bosca1723/0008
License: Public Domain Mark Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
DEDICATIO AUCTORIS.

£td mole, qu<e una illatis literarum opibus urbanas opes auxit, ® suo sajligio Tatriam supra c<tte~
ras it&v&urbcs coiiocavit. Bibliothecam igitur, cujus donatus jam c<elo Federicus conditor suit,
tradimus tibi: ut quando suifti acceptisfimus Federico, ea exporretJd sronte accipias, qu<e illi cha-
rissima fuerunt, & jucuudifsima. Troviderat Cardinatis Borrornaeus, cum adhuc moraretur in ter~
ris, exceljam indolem tuam, atque anirnum maximarum cogitationum retlorem, atque architetjum,
acproinde inftitutiones optimas ad formandampueritiam fcripfit. Finxere prosetJb mentem ttiam,
Trinccps Eminentisfime, h<ec pr<ecepta: i§ fortajfe Joanna Tarens ex nobiltjjimd Caesiorutn familid
Federicum Ca?Iium CardinaLem tibi exprimendum propofuit: ut ex patrii, & maternt generis pur-
purd regium fpiritum haurires, ac magno incitamento ejfet ex heroum progenie prodiijse, atque he-
roum nominibus insigniri. Tresec/us es ad Romanam auiam honoribus jam dignus, quos detnde es
coiisecHtus ; S> quidem cim in te omnia ejsent, prater <etatem, matura, honores tamen virtus nega-
vit, qub induftri<e, © meritis obfequi videretur, non grati<e. Vel ipjum nomen fatis te Urbano
Tontisici maxii w conciiiavit: ut, quando te Magnus Tatruus auxijfet honoribus, iiiepergerct cU-
tnaiare. Tr<efuifti nobiitjjirnis urbibus ri Piceno, profecJus es iu Melitensem Infuiam Quafitor; u-
trmnque munus ed ratione, & eonfiiio geftum eft, qud resiius adminiftrare nec Themis ipja pofsit,
nec Aitraea. Gentiliriis nimirum annuLts tuis maritari noverat virtus, improbitas franis coerceri:
nec quisquam te, posiquam tot honoribus es perfuntJus, aufus eft odijfe, nifi' qui amaret flagitium.
Diutim• apud Helvetios moratus eam legationem visus es confecrasse ; tentavit tuampatientiam diu-
tumitas temporis, ut h<ec etiarn cousiantia tu<e laus accederet. Revocavit Federicum ab ed lega-.
tione Alexander VII. brevique curriculo temporis diuturnam eam moram jufta Trincipis providen-
tiaredemit. Tr<efecJus es Vrbi, non modb cum Alexander Tontisex Eccte(i<e pr<tfideret, verim
cum res Ecclefiaftica ad interregnum veniffet, srequenti G^uiritium acciamatione, & Tatrum omni-
um Turpuraiorum confenfu; tot enim fusfragatorum judtcto honejtari debuerat, qui tot monumentis
diu fpetJat<e virtutis ornabat fuffragatores fuos p cum ornaretur. Veriim h<ec communia cum rnultis
(nam & aiiis vacua Petvifedes prorogavit imperium); itia fingutaria, ut in Madritensi legatione
ades Legatorum regio plane fumptu reficeres, ut rei Hispana confiiio, & ope adejjes, ac doceres,
Borromaeae samiLi<e fptendorem , & tumina etiam in tis regionibus occasum nefcire, quas cum attin-
git Thcebus, occidit. Invidit Madrito Roma: deejse Federico noluit Clementem X., cui Clemens
alter plurimum detulerat. Committuntur tu<e fidei arcana Tontisici<e mentis: redimitur Borromaeus
mulriplici lumine, cum prope ALteriana Sidera collocatur. Rutilas nimirum ojtro: fetici aftrorum.
afflatu Solem tibi, immopurpureum imbrem, AlteriaTlejades serunt, atque IN FLsUMINEMA-
GNO conchas invenis , quibus virtus ante sulgeat, qudm amicJus. Tibi igitur, qui haredttarium
muricem sacis (jam enim quartitm Romana purpura Borromasam Gentem decoravit*) Eibliothecam
tuam tradimus, non minorem sortajse Alexandrina, quam otim Patriarchalis tirbs tua gtoriosejatJa-
vit. C<eterum fcriptori gratiam nuiLam debes, cum tibi confecrat tua; nihil enim deferre tibi pr<e-
ter fe ipfum poteft : quanquam neque fe ipfum, nam totus eft in aretuo, mancipio proprius, &nexu.
Vale diutius ad Ecclefi<e totius opem , S£ ornamentum.
Mtdiel. Cal. Quintilibas anno 1671.
Eminentiae Tu«
Hum.mus, additf.mus, &obseq.mus servus
PETRUS PAULUS BOSCHA.

AMICO LE CTORI
Scriptor.
st^E!S8^^>Elix Latimn, tctamque provinciam castissimi sermonis pnrcntem, cum saepiusvasta-
Im sJjlysiink verint barbari latinitatis hostes , quam ab Attiia, aut Odoacro quondam direpta /-
3§l tl&PjS^ talia eii, aequum fuit, ut voces ab eisdem in Latium illatae aliis itidemliteris ede-
«lai rentur in vuigus: quasdam etiam cum mutuati eileinus a G> cis , iisdem omnino
sTQj rajs^swJ formis evulgandas curavimus (quanquam adhuc aliquae castigantibus typographiae
^^^^^^mL menda exciderint) praeteritis tamen iis, quaeoppida, familias, honores, aut cer-
wmmrm^&&m tas se(j£S jnciicant. Obversabuntur item oculis nonnullae voces, quae cum alia atque
alia ratione ab Orthographis scribantur , verbicausa, odeum, museum, caeremonia , numus, se-
pulchrum, scalptor & sculptor (quamvis secundiim Diomedem scalpendi verbo usi simus) & alias
ejusmodi, nobis placuit, aut adempti diphthongo , aut immutatis literis scribere. Neque adverbia
pasiim apice oneravimus (quod plerique perperam solent) sed ea tantum , qua3 homonymia labo-
rant, velin emendatis codicibus eruditissimorum scriptorum apice insigniri animadvertimus. Cum
autem haec monumenta traderemus, non unas scribendi formulas, & voces consestati sumus, quas
religiose non miniis, quamputide, nonnulli aucupantur {oXxTuLlio emancipati, atque omnia ad il-
lius obrussam exigentes. Et quidem meis Auditoribus, quos in Seminario Modiolanenfi'institutioni-
bus oratoriis formavi, author semper fui, ut diurna, nosturnaque manuversarent Ciceronem-, nam
illud certius esse censui, quam quae apud Sagram , quod a Gherardo Joanne Vojfio lib. 4. cap. pr.
inliitutionum didici: muft<e ilii atati in primis commendamus la&eam copiam , ac saciLitatem Cice-
ronis, quem & aliquandiu folum Legi volumus, qub in fanguinem vertatur, ac fuccum, Atposiquam
habebit oratio iineamenta corporis, ac Romani fermonis habitum , legendialti, & ante omnesTlau-
tus
loading ...