Hē En Athēnais Archaiologikē Hetaireia [Editor]
Ephēmeris archaiologikē — 1886

Page: 17
DOI article: DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/ephemarch1886/0020
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
17

ΚΕΦΑΛΛΙ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ ΕΚ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΛΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

18

τοντες, ούχί δέ και γυναικών ή και άλλας λέξεις;
Εϊχεν αρά γε παρά τοίς παλαιοΓς τοΟτο το εθος
έπικρατήση απλώς ούτω κατά τύχην έκ παραδό-
σεως, καθώς λ. χ. παρ" ήμϊν τοιοΟτό τι έπεκράτει
προ 50-60 ετών, ώς ήμεΐς ενθυμούμεθα οί γεραί-
τεροι, δτε εν τώ σχολείω θέλοντες νά οοκιμάσωμεν
πώς γράφει το δια τών ιδίων ημών χειρών τότε

κατασκευαζόμενον χήνειον πτερόν, έγράφομεν συνή-
θως ταΰτα' « δοκίμιον τοΰ κονδυλίου και της κα-
λής μελάνης ; » "Ισως,λέγομεν ημείς- άλλ'άς σκε-
φθώσι και άλλοι.

Έν Αθήναις, τξ 4 Μαρτίου 1886.

Στέφανος Α. Κουμανουλιις

Κ Ε Φ Α Λ Α I

ΕΚ ΤΩΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΕΤΩΜΑΣΙ ΤΟΥ ΝΑΟΪ ΤΗΣ ΑΑΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΑΓΑΑΜΑΤΩΝ

(Πίναξ 2 )

Τά περισωθέντα ήμί'ν ολίγα λείψανα έκ τών έν
τοις άετώμασι τοΟ ναοΟ της Αλέας Αθηνάς άγαλ
μάτων, ήτοι δύο ανθρωπίνους κεφάλας και τήν κε-
φαλήν του καλυδωνίου κάπρου, παρεγνώρισεν ό-
ΜίΙοΙιΙιδίβΓ, έκλαβών τήν μεν τών κεφαλών ώς έρ-
γον τέχνης « ούνι προ τών αλεξανδρινών χρόνων »
τήν δέ ώς « ηΐοΐιΐ ΙίβίΙβιιίεηΓίβ υη(] εΙ\ν3δ ιώβιΊ,πβ-
1)βηβ Κβρίΐΐί βίηβδ ββΐίίΐηηΐβτι Τγριΐδ» (Μίΐΐΐι. (1.
άβυίδοΐιβη αΓ·οη. ΙιϊδΙ. IV σελ. 133 άρ. 24 και25).
Τάς αύτάς κεφαλάς ίδών και έγώ,κατά ΊούλιοντοΟ
έτους 1879, έν τω χωρίω Πιαλί, παρά τώ εύρέτη
χωρικώ I. Κοτσαρίδη, και ορμηθείς έκ τοΟ τρόπου
της έργασίας αύτών και έκ της έπιπέδου αποκοπής
τοΟ άνωτάτου μέρους τοΟ κρανίου έκατέρας αύτών,
έξέλαβον ώς προερχομένας έκ τών έν τοις άετώμασι
του ναοΟ της Αλέας Αθηνάς αγαλμάτων, άρα ώς
έ'ργα του Σκόπα (ίδε τον έν τοις Αρχείοις του"
Υπουργείου τών Εκκλησιαστικών ϋπ' έμοΟ συν-
ταχθέντα τή 20 Αύγούστου 1879 κατάλογον τοΟ έν
Πιαλί Μουσείου, οδ άπόσπασμα έδημοσιεύθη έν τώ
Παρναασω έν μην! Όκτωβρίω 1879, και τήν έν
τώ Βιιΐΐβΐίηο άεΙΓΙηκΙϊΙιιΙο αϊ οογ ατεΐι. σελ. 199,
διατριβήν μου ύπο τον τίτλον «δοιιΐΐυΐ'β οΐί δοορα
&ά πιυδβο (Π' Τθ§βα»). Τον ίσχυρισμόν τοΟτον έξέ-
λαβον ώς ορθώς έχοντα οί μετά ταύτα έπισκεφθέν-
τες το μικρόν έν Πιαλι Μουσείον αρχαιολόγοι, και
ιδίως ό Τγθο (ΑΓοη.Ζβϊΐυη^· 1880 σελ. 98), ο'στις
και έδημοσίευσεν ύστερον τάς περί ων ό λόγος κε-
φαλάς κατά σχεδιογραφήματα έκπονηθέντα ύπό

ΕΦΗΜΕΡΙΕ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ 1886.

τοΰ ζωγράφου κ. ΟίΙΙΐβΓοη (Μϊΐϊΐΐ. ά.ά. αΓοη.ΙηδΙ.
1881 σελ. 393 κ. έ. Πίν. XIX και XV).

Αί κεφαλαι αύται έκομίσθησαν ένταΟθα έν μηνί
Οκτωβρίω λήξαντος έτους, και κατετέθησαν έν τώ
Κεντρικψ Άρχαιολογικώ Μουσείω'έκομίσθη δέ και
το έτερον ήμισυ της ετέρας αύτών,δπερ δεν εκείτο
έν τώ έν Πιαλι Μουσείω,άλλ' ήτο έντετειχισμένον
έν τώ τοίχω της οικίας του Κοτσαρίδη. Τά δύο
ταύτα τεμάχια προσηρμόσθησαν, ώστε τώρα πρώ-
την,φοράν γνωρίζομεν έντελώς τήν λαμπροτάτην
ταύτην κεφαλήν,ην ούτω συγκεκολλημένην δημο-
σιεύομεν ένταΟθα, έν τώ Πίνακι 2. κατά σχέδιο-
γράφημα γενόμενον ύπό τοΟ κ. ΟϊΙΙϊβΓοη, διότι τό
άνωτέρω μνημονευθέν έν ΜΐΐΐΗ, κ.τ.λ. σχεδιο-
γράφημα, έν Πίνακι XV , εινε άτελές , καίπερ
ύπο τοΟ αύτοΟ κ. ΟϋΗβΐΌη έκπονηθέν, καθότι τέ-
λειον σχεδιογράφημα δεν ήτο δυνατόν τότε νάγείνη,
άφ' ού τό μεν ήμισυ μέρος της κεφαλής εκείτο, ώς
έλέχθη, έν τω Μουσείω, τό δέ έτερον ήμισυ άλ-
λαχοΟ.

Σύν τώ σχεοιογραφήματι δέ τούτω προσθέτομεν
ώς συμπλήρωμα εις τό άνωτέρω μνημονευθέν άρ-
θρον τοΟ ·Τγθιι έν ταΓς ΜϊΐΐΗ. κ.τ.λ.και τάς έξης
παρατηρήσεις :

α') Τά δύο τεμάχια της έν τώ ήμετέρω Πίνακι
κεφαλής προσηρμόσθησαν άκριβώς, ώστε έλλείπει
αύτη μόνον σφηνοειδές τεμάχιον έκ τοΟ μέσου τοΟ
μετώπου. Ή κόμη δεν εινε τοσοΟτον κεκαρμένη,
ό'σον ή της ετέρας, της ολοκλήρου κεφαλής (ΜίΐΐΗ.

2
loading ...