Θεσσαλίας επιγραφαί: Γ) Φερών νπδ Ν. Γιαννόπουλου. 219
Ή στήλη είναι αναθηματική τω Άσκληπιώ' ή Κθγπ, όστις αποδίδει αυτήν τη Σκοτούση (16 IX3
δ' έπιγραφή είναι συντεταγμένη εν θεσσαλική δια- 397). Ως όνομα δέ Α£ΚΛΑΓΙΑΔΑ£ εύρηται έν
λέκτω. έπιγραφή έν ήρειπωμένω παρεκκλησίω της Έπι-
Το όνομα Μόλ.οσσος, είλημμένον έκ του έθνικοϋ σκοπής έν Ανω Βόλω, δημοσιευθείση ύπό Ι,οΐΐϊη^
Μολοσσός της Ηπείρου, είναι γνωστόν εκ τίνος (ΑΜ 1883 115 9) και ήμών (ΒΟΗ 1904 264),
έπιγραφής της Λαρίσης έν θεσσαλικω ϊδιώματι, ήν ό κ. Κθγιι ουχί ορθώς αποδίδει τη' Δημητριάδι,
δημοσιευθείσης το πρώτον 6πΌ τοΟ κ. (3·. Εου§β- ούσαν άρχαιοτέραν της ιδρύσεως της πόλεως ταύ-
γθ8 (ΒΟΗ 1889 381 3) και είτα ύπό του κ. Κθγπ της. Όρθότερον δέ θά ήτο νά άποδώσωμεν αυτήν
(ΙΟ IX2 553), γραφόμενον δΓ ένος Τ, ώς εν στί- τη Ίωλκώ ή ταϊς Παγασαΐς.
χω 18 Ά'&άναιος Μολότοι, και στίχω 20 Στρύ- Έκ της τελευταίας μάλιστα πόλεως πολλαί στή-
νουν Μολότοι. Μολόσσειος δέ, υιός Μολοσσού, λαι μετηνέχθησαν ύπό τών κατοίκων Ανω Βώλου
είναι γνωστός Κλιόμαχός τις έξ έπιγραφής έπϊ βά- κατά διαφόρους χρόνους εις τήν κώμην αυτών έν-
σεως αγάλματος αναθηματικής τω Άσκληπιώ, εύ- τοιχισθεΐσαι έν διαφόροις οίκοδομαΐς (ΙΟ IX2 1143).
ρεθείσης έν Φεραΐς έν τώ ναώ του άγιου Χαρα- Φαίνεται δ' ό'τι άπό του 1883,, δτε εϊδεν αύτήν ό
λάμπους (ΙΟ IX2 416). Έν τη προκειμένη έπι- Ιιθ11ϊη§, μέχρι του 1904, ό'τε είδομεν αύτήν ήμεΐς,
γραφή Ό Μολοσσός είναι υιός του Κλιομάχου (Κλι- και έκτοτε μέχρι τοΟ 1911, ότε εϊδεν αύτήν Ό κ.
ομάχειος), έν δέ ΙΟ IX2 416 ό Κλιόμαχος είναι Άρβανιτόπουλος, ύπέστη τοιαύτην άλλοίωσιν,ώστε
υιός του Μολάσσου (Μολάσσειος). Φαίνεται λοιπόν ούτος διέκρινε μόνον τά γράμματα
ό'τι μία έκ τών δύο είναι αρχαιότερα, άμφότεραι
δέ άναθήματα τω Άσκληπιώ ύπό της αύτής οικο-
γενείας. "Αδηλον δ' είναι άν ή στήλη ή ή 3άσις
είναι ή άρχαιοτίρα, διότι ήδύνατο ό πατήρ νά είναι 3. ΑυτόΦι. Απόκομμα στήλης λευκοΰ μαρμά-
Μόλοσσος υίός Κλιομάγον και ό έν ΙΟ IX2 416 ρου, άποκεκρουμένης άνωθεν, άριστερά και κάτω.
Κλιόμαχος υίός Μολοσσού και εγγονός Κλιομά/ου Τψ. σωζ. 0'30, πλ. 0'22, πάχ. 0Ό5' ύψ. γρ.
καϊ άνάπαλιν. 0'011. Γραφή έπιμεμελημένη" γράμματα μετά
Ώς προς δέ τήν γραφήν ΚλΙόμαχος και Κλίο- γραμμιδίων νν τοις άκροις.
ΙΑΔ
ΤΕΙ.
\ΕΙΣΚΛΕΙΟΥΝΕΙΟΣ - - - λ]εΐς Κλειοΰνειος
μάχειος οι I παρατηροΟμεν ό'τι τοΰτο προέρχεται
κατά διαλεκτικόν ίδιωτισμόν. Ταύτη έπικουρεΐ
έτέρα επιγραφή έκ Φερών, άποκειμένη έν τω μου- ΟΣφΙΛΙΠΓΕί'οΣ - - -ος φΊλΤππέϊός
σείω ΆλμυροΟ, ενθα φέρεται ό τύπος ΆγασικλΤας, ΤΝΟΣΕΙΡΑΚΛΕΙΔΑΙΟΣ - - - ο]νος Είρακλείδαιος
άντί του τύπου ΆγασικλΕ'ας (ΔΕΟ 1903/5 35 κέ.· ΥΝΣΙΜΙΟ ΥΝΕΙΟΣ - - - ο]υν Σιμιοΰνειος.
πρβ. και 1901/2 23 [16], ΙΟ IX2 437). Επίσης
δ' έτέοα έπιγραφή έκ Πυράσου έπιβοηθεϊ τη γραφή Αν τη προκειμένη έπιγραφή φέρεται κατάλογος
ταύτη, εν ή φέρεται ή λέςις Κλ,Ιοδαμεία (Άρβα- ονομάτων ή άρχής τίνος ή άναθέντων τι εν τιν:
νιτότιουλος έν ΚΡΙι 1911 151 άρ. 43). Ούτως ίερώ, έν θεσσαλικω ϊδιώματι, ων μόνον τά πα-
εχομεν γνωστάς τέσσαρας έπιγραφάς φερούσας Κλι· τρωνυμικά έσώθησαν. Δυστυχώς λείπει ή αρχή,
άντί Κλε-. έξ ής θά έγνωρίζετο ήμΐν ή ίδιότης τών όνομάτων
Ώς προς δέ τήν γραφήν Α^ΚΛΑΡΙΟΥ, παρατη- τούτων. Ανάγεται δέ, ώς έκ της γραφής έξάγε-
ρουμεν ό'τι έν ΙΟ IX2 416 της αύτής οικογενείας ται, εις τον Β' πΧ αιώνα..
αναθηματική έπιγραφή φέρει τον τύπον Α£ΚΛΑ- 4. Αύτόϋι.^ν οικία Δ. Γιαννακοπούλου, έν τη
ΠΙΟ Υ, έάν ορθώς οί πρώτοι έκδόντες αύτήν Όβ- κλίμακι. Στήλη λευκοΰ λίθου μετ' αετώματος.
Βΐη£, Εθ&ΐίβ και άλλοι ανέγνωσαν οιότι ό Κθγπ Τψ. 0-84, πλ. 0-35, πάχ. 0022"
δέν ευρεν αύτήν Ό δέ διαλεκτικός τύπος Α£ΚΑ- .„..',. Λ> ,Α
Γ 1 ΔΙΙΑφΡΙΟΥ Διι Αφριου.
ΛΑΠΙΟΥ ή Α€ΚΑΛΑΡΙΟΙ εύρηται και έν έπιγραφή
έκ Μουσαφακλί, ήν άνεκοινώσαμεν άλλοτε τω κ. Ή προκειμένη έπιγραφή είναι άναθηματική τω
Ή στήλη είναι αναθηματική τω Άσκληπιώ' ή Κθγπ, όστις αποδίδει αυτήν τη Σκοτούση (16 IX3
δ' έπιγραφή είναι συντεταγμένη εν θεσσαλική δια- 397). Ως όνομα δέ Α£ΚΛΑΓΙΑΔΑ£ εύρηται έν
λέκτω. έπιγραφή έν ήρειπωμένω παρεκκλησίω της Έπι-
Το όνομα Μόλ.οσσος, είλημμένον έκ του έθνικοϋ σκοπής έν Ανω Βόλω, δημοσιευθείση ύπό Ι,οΐΐϊη^
Μολοσσός της Ηπείρου, είναι γνωστόν εκ τίνος (ΑΜ 1883 115 9) και ήμών (ΒΟΗ 1904 264),
έπιγραφής της Λαρίσης έν θεσσαλικω ϊδιώματι, ήν ό κ. Κθγιι ουχί ορθώς αποδίδει τη' Δημητριάδι,
δημοσιευθείσης το πρώτον 6πΌ τοΟ κ. (3·. Εου§β- ούσαν άρχαιοτέραν της ιδρύσεως της πόλεως ταύ-
γθ8 (ΒΟΗ 1889 381 3) και είτα ύπό του κ. Κθγπ της. Όρθότερον δέ θά ήτο νά άποδώσωμεν αυτήν
(ΙΟ IX2 553), γραφόμενον δΓ ένος Τ, ώς εν στί- τη Ίωλκώ ή ταϊς Παγασαΐς.
χω 18 Ά'&άναιος Μολότοι, και στίχω 20 Στρύ- Έκ της τελευταίας μάλιστα πόλεως πολλαί στή-
νουν Μολότοι. Μολόσσειος δέ, υιός Μολοσσού, λαι μετηνέχθησαν ύπό τών κατοίκων Ανω Βώλου
είναι γνωστός Κλιόμαχός τις έξ έπιγραφής έπϊ βά- κατά διαφόρους χρόνους εις τήν κώμην αυτών έν-
σεως αγάλματος αναθηματικής τω Άσκληπιώ, εύ- τοιχισθεΐσαι έν διαφόροις οίκοδομαΐς (ΙΟ IX2 1143).
ρεθείσης έν Φεραΐς έν τώ ναώ του άγιου Χαρα- Φαίνεται δ' ό'τι άπό του 1883,, δτε εϊδεν αύτήν ό
λάμπους (ΙΟ IX2 416). Έν τη προκειμένη έπι- Ιιθ11ϊη§, μέχρι του 1904, ό'τε είδομεν αύτήν ήμεΐς,
γραφή Ό Μολοσσός είναι υιός του Κλιομάχου (Κλι- και έκτοτε μέχρι τοΟ 1911, ότε εϊδεν αύτήν Ό κ.
ομάχειος), έν δέ ΙΟ IX2 416 ό Κλιόμαχος είναι Άρβανιτόπουλος, ύπέστη τοιαύτην άλλοίωσιν,ώστε
υιός του Μολάσσου (Μολάσσειος). Φαίνεται λοιπόν ούτος διέκρινε μόνον τά γράμματα
ό'τι μία έκ τών δύο είναι αρχαιότερα, άμφότεραι
δέ άναθήματα τω Άσκληπιώ ύπό της αύτής οικο-
γενείας. "Αδηλον δ' είναι άν ή στήλη ή ή 3άσις
είναι ή άρχαιοτίρα, διότι ήδύνατο ό πατήρ νά είναι 3. ΑυτόΦι. Απόκομμα στήλης λευκοΰ μαρμά-
Μόλοσσος υίός Κλιομάγον και ό έν ΙΟ IX2 416 ρου, άποκεκρουμένης άνωθεν, άριστερά και κάτω.
Κλιόμαχος υίός Μολοσσού και εγγονός Κλιομά/ου Τψ. σωζ. 0'30, πλ. 0'22, πάχ. 0Ό5' ύψ. γρ.
καϊ άνάπαλιν. 0'011. Γραφή έπιμεμελημένη" γράμματα μετά
Ώς προς δέ τήν γραφήν ΚλΙόμαχος και Κλίο- γραμμιδίων νν τοις άκροις.
ΙΑΔ
ΤΕΙ.
\ΕΙΣΚΛΕΙΟΥΝΕΙΟΣ - - - λ]εΐς Κλειοΰνειος
μάχειος οι I παρατηροΟμεν ό'τι τοΰτο προέρχεται
κατά διαλεκτικόν ίδιωτισμόν. Ταύτη έπικουρεΐ
έτέρα επιγραφή έκ Φερών, άποκειμένη έν τω μου- ΟΣφΙΛΙΠΓΕί'οΣ - - -ος φΊλΤππέϊός
σείω ΆλμυροΟ, ενθα φέρεται ό τύπος ΆγασικλΤας, ΤΝΟΣΕΙΡΑΚΛΕΙΔΑΙΟΣ - - - ο]νος Είρακλείδαιος
άντί του τύπου ΆγασικλΕ'ας (ΔΕΟ 1903/5 35 κέ.· ΥΝΣΙΜΙΟ ΥΝΕΙΟΣ - - - ο]υν Σιμιοΰνειος.
πρβ. και 1901/2 23 [16], ΙΟ IX2 437). Επίσης
δ' έτέοα έπιγραφή έκ Πυράσου έπιβοηθεϊ τη γραφή Αν τη προκειμένη έπιγραφή φέρεται κατάλογος
ταύτη, εν ή φέρεται ή λέςις Κλ,Ιοδαμεία (Άρβα- ονομάτων ή άρχής τίνος ή άναθέντων τι εν τιν:
νιτότιουλος έν ΚΡΙι 1911 151 άρ. 43). Ούτως ίερώ, έν θεσσαλικω ϊδιώματι, ων μόνον τά πα-
εχομεν γνωστάς τέσσαρας έπιγραφάς φερούσας Κλι· τρωνυμικά έσώθησαν. Δυστυχώς λείπει ή αρχή,
άντί Κλε-. έξ ής θά έγνωρίζετο ήμΐν ή ίδιότης τών όνομάτων
Ώς προς δέ τήν γραφήν Α^ΚΛΑΡΙΟΥ, παρατη- τούτων. Ανάγεται δέ, ώς έκ της γραφής έξάγε-
ρουμεν ό'τι έν ΙΟ IX2 416 της αύτής οικογενείας ται, εις τον Β' πΧ αιώνα..
αναθηματική έπιγραφή φέρει τον τύπον Α£ΚΛΑ- 4. Αύτόϋι.^ν οικία Δ. Γιαννακοπούλου, έν τη
ΠΙΟ Υ, έάν ορθώς οί πρώτοι έκδόντες αύτήν Όβ- κλίμακι. Στήλη λευκοΰ λίθου μετ' αετώματος.
Βΐη£, Εθ&ΐίβ και άλλοι ανέγνωσαν οιότι ό Κθγπ Τψ. 0-84, πλ. 0-35, πάχ. 0022"
δέν ευρεν αύτήν Ό δέ διαλεκτικός τύπος Α£ΚΑ- .„..',. Λ> ,Α
Γ 1 ΔΙΙΑφΡΙΟΥ Διι Αφριου.
ΛΑΠΙΟΥ ή Α€ΚΑΛΑΡΙΟΙ εύρηται και έν έπιγραφή
έκ Μουσαφακλί, ήν άνεκοινώσαμεν άλλοτε τω κ. Ή προκειμένη έπιγραφή είναι άναθηματική τω