Cartier, Gallus; Veith, Ignaz A. [Oth.]; Veith, Franz Anton [Oth.]
Series Sublimium Disciplinarum Et Sacrarum Scientiarum: Viris Ecclesiæ Ministerio Deputatis Utilium Et Necessariarum In Commodum Et Utilitatem Quorumlibet Monasteriorum Et Virorum Ecclesiasticorum Ex Probatissimis Celeberrimorum Nostræ Ætatis Theologorum ... Necnon Philosophorum Operibus Concinnata Ac Digesta ... Et in Quatuor Partes Distincta ... (Pars 3): Complectens (I.) Institutiones Jurisprudentiæ Canonico-Civilis ... (II.) Collegia Juris Canonici ad V. Libros Decretalium Gregorii IX. ... (III.) Institutiones Imperiales ... (IV.) Delineationem Pandectarum ... Accedunt Exercitationes Juris Utriusque ... — Augustæ Vindelicorum: Sumptibus Ignatii Adami & Francisci Antonii Veith Bibliopolarum, 1758 [VD18 90796357]

Page: 87
DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/cartier1758bd3/0215
License: Public Domain Mark Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
'der;


g9' “t

13* n
^’not®h
o-essionis ai
anchez^s^
■x ignorantia.
c» adhuc aii||
ntraftibus
non detur <
nliter mutata t
'2y. iijwtj,

rpossitrestifc
em, idestja
tum&c.cof
habeatur pro»
quidem
ed debet inttilj
urgentibus Ifa
Puam fuisseft
i non debet,:
:ndi, & litem:::

;XLH.
iidicii irt®
Q
nutandi efflit
s audito t»*
m ab eo pols*
alienat M'
in Clerico®’il
nihi redda®1

Titulus XLI1I.
Q^ Quomodo mihi succurri possit ? &.
Datur mihi A itio in fa&um (s) contra
alienantem.ad id, quanti mea interest
rem non fuisse alienatam , Z. r. ff.
Item datur mihi Adtio realis, scilicet ad
rem vindicandam , adversus poslessorem,
Z. un. C. eod. imo adversus ipsum etiam
alienantem , qui rem dolo desiit posside-
re; quia qui dolo possidere desiit , pro
possessbre habetur, estque in mea pote-
state tam realem contra possessbrem ,
quam personalem in faEtum contra alie-
nantem instituere Adionem.
Nota. Si res alienata fuisset coepto
jam Judicio , hujusmodi Adione opus
non esset ; alienatio enim rei litigiosae
iplb Jure nulla est, ac sub poena prohibi-
ta , Z. fin. C. d. t.
Ex Jure Canonico hic duo veniunt
notanda, imo. Quod etsi Rescripta Ju-
stitiae non extendantur ad personas in iis
non comprehensas, si tamen ad elutio-
nem Rescriptj Apostolici res, de qua lis
movetur, in extraneum alienata sit, po-
terit hic extraneus etiam vi illius Rescrs-
pti coram Delegato, qui in eo Rescripto
Judex datus est , conveniri. Alterum
hic notandum est, quod Clericis inhibea-
tur , ne res litigiosas in se transferant.
Vid. c, i. & 2. b. Z
Titulus XLIII.
3°7 De Arbitris.
(,7) M Rbiter est vir bonus ad acsttman-
dum & terminandum nego-
Z. .B. tium ele&us. Horum usus ,
ut lites facilius expediantur , inventus
est.
308 Qt imo» Quid Juris , si plures Ar-
bitri ele&i in decernenda aliqua quan-

De Arbitris.
titate pecuniaria discordent ? Id prae-
valet, in quod plures conveniunt; si ve-
ro omnes dissentiant, unius tamen pro-
nuntiatum in alterius pronuntiato conti-
neatur, v. g. si condemnet unus ih 20.
alter in is. tertius in 10. sententia de
minima summa tenebit, c. 1. b. t.tnS.
Ratio est, quia minor summa continetur
in majori; ergo pronuntiantes majorem
implicite censentur in minorem consen-
sisse, modo minor summa sit intra ter-
minos aequitatis.
Q. xdo. Quid dicendum, si Arbitro-;oj)
rum aliqui tempore ferendi Judicii se ab.
sentent ? De Jure Canonico si major
adsit pars, v. g. duo ex tribus , validi
pronuntiatur, c. 2. b. t. in 6. secus de
Jure Civili, Z. 17. §. sin. ff. b. t. seu de
receptis Arbit.
Q. ;tio. Super quibus causis com-ji@
promitti possit ? Super omnibus non
exceptis : excipiuntur autem illae , quae
cognitionem majorum Judicum requirunt,
ut sunt imo. Matrimoniales & crimina-
les , C. penult. de in integ. reftit. nisi ci-
viliter , id est , ad interesse privatum
ageretur de crimine. 2do. Causae exerci-
tionis, c.s. b. t. jtio. Beneficiales,
c. 1. de R. J. in 6.
Q^ qto. Quaenam sit disferentia Arbi-311
tri ab~Arbitratore? $. imo. Arbiter pro-
cedit servato Juris ordine, Arbitrator au-
tem solum ex aequo & bono controver-
siam componit. 2do. Arbitrator sem-
per ex libera partium voluntate, Arbi-
ter vero interdum a Jure assumitur, ut
in causa suspe&i Judicis; & talis dicitur
necessarius.3 tio.Quivis potest esseArbitra-
tor,non autem Arbiter, L. si.ff.b. t. qto.
Arbiter debet unicuique dare quod suum
est; quia assumit partes Judicis, Z. 15.
ss. b. t. Arbitrator vero , cum sit Me-
dia-

( £) ASHo in faflum est ea, qua fasto demonstratSper simplicem rei gestae narrationem agitur.
(-<) Arbiter ab arbitrando seu astimando dicitur.
loading ...