Polska Akademia Umieje̜tności <Krakau> / Komisja Historii Sztuki [Editor]; Polska Akademia Nauk <Warschau> / Oddział <Krakau> / Komisja Teorii i Historii Sztuki [Editor]
Folia Historiae Artium — NS: 12.2009

Page: 90
DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/fha2009/0096
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
1 O A N N I S V E R*

NBRI MATHEMATICI NO?
RIMBERGENSJS,

DE miĄNGVLIS SPHOERICIS

Ł i B R I Q_V A T V O R.

DE METEOR O SCOPIIS

inn s E'X.

Nunc prisnum Studio 8C Diligentia
GEORGII IOJtCHlMl it H £ TlCl
in lucern editi i

OBELISCI INSCRIPTIO.

PLIN: L IB; XXXVI. CAP; IX.

2{E NJ£TVn_s£ l N T ~AT IONĘ, M,

MG Y&T IQ%,V M OPE PHILOS OPBIM CONTlNENT.

IN
' %

FEZIX ąvi P0TV1T OfiUyM FOGNOSfCEĄE CFtrS^CS.

C R A C O V I AE>

lAZilf S ANDRE A£ EXCV DEBAT.

ANNO M* D» L VII.

/AAZ. IX- „u

nlA***

f **S\.

rl/tl/Z?


• -G« —

<*&■#**■ i/f?

fiśi

■ “V
- /-*

-,A

A

5. Strona tytułowa planowanej publikacji J. Wernera De triangulis sphoericis
z przedmową G. J. Retyka, Kraków, Drukarnia Łazarzowa, 1557
(Biblioteka Jagiellońska, Cim. 8274)

manista, był wykładowcą greki, retoryki, poetyki,
studiował hebrajski i kabałę. Academia Bocchiana,
którą w połowie XVI stulecia założył w Bolonii,
prowadziła także działalność wydawniczą, a pierwszą
książką, którą opublikowała w roku 1555, był tom
Symbolicae ąuestiones — dzieło relizujące renesansową
ideę „serio ludere”, kolekcja kompozycji emblema-
tycznych, na które każdorazowo składała się ilu-
stracja (autorem miedziorytów w tomie był Giulio
Bonasone), motto i łacińska subskrypcja12. Książka

12 L. Bolzoni, The Gallery of Memory. Literary and Icono-
graphic Models in the Age of Printing Press, Toronto 2001, s.
123-124.

13 E. S. Watson, Achille Bocchi and the Tmblem Book as
Symbolic Form, Cambridge 1993, s. 72.

Bocchiego, wydana po raz drugi w roku 1574,
cieszyła się pewną sławą wśród szesnastowiecznych
czytelników, choć nigdy nie zyskała popularności
pracy Alciatusa (który zresztą, podobnie jak Erazm,
był dobrym znajomym Bocchiego) i tylko nieliczne z
zamieszczonych w niej rycin kopiowano w później-
szych zbiorach emblematów13.

Sygnet z obeliskiem (ił. 6) stosowano w Drukarni
Łazarzowej od roku 15 8314, a decyzja Jana Lazaridesa
Januszowskiego, by znakiem rozpoznawczym swej

14 Obszerniej o źródłach i wymowie godła oficyny Jana
Januszowskiego piszę w pracy Obelisk jako sygnet Drukarni
Łazarzowej — źródła ikonograficzne i ideowe, Terminus, 9- 2007,
z. 1, s. 75-96.

90
loading ...