dedykacyjna o typowo bizantyjskim charakterze, różnią się poważnie między sobą zarówno
pod względem frazeologicznym, jak i w wyborze cytat z Pisma Świętego, stanowiących trzon
inwokacji. Wykluczyć więc należy możliwość, że jeden z tekstów mógłby być tłumaczeniem dru-
giego. Oba podają tę samą datę 423 rok ery Dioklecjana (707. n.e.) i wskazują na biskupa Paulosa
jako fundatora Katedry.
Pełne opracowanie tych dwu tekstów wraz z transkrypcją, komentarzem filologicznym
i tłumaczeniem ukaże się drukiem w języku angielskim w katalogu inskrypcji chrześcijańskich
III-go tomu raportu z wykopalisk w Faras2. Zanim to jednak nastąpi, warto zapoznać się z treścią
jednej przynajmniej, greckiej inskrypcji fundacyjnej, którą posiada Muzeum Narodowe w War-
szawie3.
Nad przytoczonym tu tekstem i tłumaczeniem inskrypcji pracowali wspólnie z autorem ni-
niejszego artykułu dr A. F. Shore z Muzeum Brytyjskiego i mgr Z. Borkowski, dzięki badaniom
których można już teraz przedstawić pierwszą interpretację tego cennego dokumentu.
Inskrypcja fundacyjna biskupa Paulosa — nr inw. FA 110/63—64: MN 234292 — zawiera
26 linijek tekstu greckiego rytego dłutem na bloku z szarego piaskowca o wymiarach 0,78 X 0,52 x
0,29 m (ił. 2). Miejsce na wpisanie tekstu zostało uprzednio wygładzone na powierzchni kamienia
pozostawiając nieco nieregularne, prostokątne obrzeżenie wokół napisu. Kamień w górnej ;
części posiada dwa charakterystyczne głębokie wcięcia do połączenia go z sąsiednim blokiem, ~
co świadczy o jego uprzednim zastosowaniu w budowli egipskiej. Kontur rytych liter co dru- £
giego wiersza tekstu wypełniony był żółtą farbą, której nikłe ślady zachowały się w wielu miejscach g
napisu.
Tekst:
1. + EN ONOMATI THC ATIAC ZOO
2. noiOT K(ocl) OMOOTCIOT TPIAAOC n(ax)P(ó)C
3. K(ccl) T(to)T K(ai) AFIOT IIN(eó(Ji<x o)C ELU IA THC BACI
4. AEIAC TOT 0EOCTEITTOY K(ocl) OIAOX(p«tio)Y
5. BACIAEOC MEPKOTPIOT K(ai EYKAE)(s<ttgctou)
6. KAI COOOT(or.ou) MAPKOT IAA(o)Y(<ttp.ou) K(od) EIIAPX(ou) AIEHON
7. TOC TA BACIAEIKA K(al) EniNEMH(cr£wę) INA(»mcDvoę) S
8. ANANED.ĆEN K(oa) EKTHCEN TON CEIITON TOIION
9. THC KA0OA(ix7ję) K(ocl) AHOCTOAIK^ę) TOY 0(£O)Y EKKAH(o-taę)
2 K. Michałowski, Faras, Fouilles Polonaises 1962—63 (w przygotowaniu).
3 Wzmianki o tej inskrypcji por. K. Michałowski, Faras II, Fouilles Polonaises 1961—62. Warszawa
1965, s. 10; tenże, Die Kathedrale aus dem Wiistesand (w druku); tenże, Kush, XII, (1964),
s. 197 ze zdjęciem zabytku pl. XXXIXb; tenże, Die Wichtigsten Entwiklungsetappen der Wandmalerei in
Faras. [w:] Christentum am Nil. Essen 1964, s. 80; J. Leclant, Fouilles et travaux en Egypte et au Soudan.
Orientalia, XXXIII, (1964), s. 366.
100
pod względem frazeologicznym, jak i w wyborze cytat z Pisma Świętego, stanowiących trzon
inwokacji. Wykluczyć więc należy możliwość, że jeden z tekstów mógłby być tłumaczeniem dru-
giego. Oba podają tę samą datę 423 rok ery Dioklecjana (707. n.e.) i wskazują na biskupa Paulosa
jako fundatora Katedry.
Pełne opracowanie tych dwu tekstów wraz z transkrypcją, komentarzem filologicznym
i tłumaczeniem ukaże się drukiem w języku angielskim w katalogu inskrypcji chrześcijańskich
III-go tomu raportu z wykopalisk w Faras2. Zanim to jednak nastąpi, warto zapoznać się z treścią
jednej przynajmniej, greckiej inskrypcji fundacyjnej, którą posiada Muzeum Narodowe w War-
szawie3.
Nad przytoczonym tu tekstem i tłumaczeniem inskrypcji pracowali wspólnie z autorem ni-
niejszego artykułu dr A. F. Shore z Muzeum Brytyjskiego i mgr Z. Borkowski, dzięki badaniom
których można już teraz przedstawić pierwszą interpretację tego cennego dokumentu.
Inskrypcja fundacyjna biskupa Paulosa — nr inw. FA 110/63—64: MN 234292 — zawiera
26 linijek tekstu greckiego rytego dłutem na bloku z szarego piaskowca o wymiarach 0,78 X 0,52 x
0,29 m (ił. 2). Miejsce na wpisanie tekstu zostało uprzednio wygładzone na powierzchni kamienia
pozostawiając nieco nieregularne, prostokątne obrzeżenie wokół napisu. Kamień w górnej ;
części posiada dwa charakterystyczne głębokie wcięcia do połączenia go z sąsiednim blokiem, ~
co świadczy o jego uprzednim zastosowaniu w budowli egipskiej. Kontur rytych liter co dru- £
giego wiersza tekstu wypełniony był żółtą farbą, której nikłe ślady zachowały się w wielu miejscach g
napisu.
Tekst:
1. + EN ONOMATI THC ATIAC ZOO
2. noiOT K(ocl) OMOOTCIOT TPIAAOC n(ax)P(ó)C
3. K(ccl) T(to)T K(ai) AFIOT IIN(eó(Ji<x o)C ELU IA THC BACI
4. AEIAC TOT 0EOCTEITTOY K(ocl) OIAOX(p«tio)Y
5. BACIAEOC MEPKOTPIOT K(ai EYKAE)(s<ttgctou)
6. KAI COOOT(or.ou) MAPKOT IAA(o)Y(<ttp.ou) K(od) EIIAPX(ou) AIEHON
7. TOC TA BACIAEIKA K(al) EniNEMH(cr£wę) INA(»mcDvoę) S
8. ANANED.ĆEN K(oa) EKTHCEN TON CEIITON TOIION
9. THC KA0OA(ix7ję) K(ocl) AHOCTOAIK^ę) TOY 0(£O)Y EKKAH(o-taę)
2 K. Michałowski, Faras, Fouilles Polonaises 1962—63 (w przygotowaniu).
3 Wzmianki o tej inskrypcji por. K. Michałowski, Faras II, Fouilles Polonaises 1961—62. Warszawa
1965, s. 10; tenże, Die Kathedrale aus dem Wiistesand (w druku); tenże, Kush, XII, (1964),
s. 197 ze zdjęciem zabytku pl. XXXIXb; tenże, Die Wichtigsten Entwiklungsetappen der Wandmalerei in
Faras. [w:] Christentum am Nil. Essen 1964, s. 80; J. Leclant, Fouilles et travaux en Egypte et au Soudan.
Orientalia, XXXIII, (1964), s. 366.
100