Rocznik Historii Sztuki — 34.2009

Page: 239
DOI article: DOI Page: Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/rhs2009/0245
License: Free access  - all rights reserved Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
Rocznik Historii Sztuki, tom XXXIV
Wydawnictwo Neriton, 2009

UWE SCHNEIDER, GERT GRÓNING

FACHGEBIET GARTENKULTUR UND FREIRAUMENTWICKLUNG
INSTITUT FUR GESCHICHTE UND THEORIE DER GESTALTUNG,
UNIVERSITÂT DER KÛNSTE, BERLIN

STOLO - BIBLIOGRAFIA HISTORII I TEORII KULTURY OGRODOWEJ
I DZIEDZIN POKREWNYCH EUROPY ŚRODKOWEJ I ZACHODNIEJ

BIBLIOGRAFIE KULTURY OGRODOWEJ

Dziedzina kultury ogrodowej i komponowania krajobrazu była od wielu dziesiątków lat traktowana
tylko marginalnie. Aby ten deficyt przynajmniej częściowo obniżyć, jeden z autorów, prof. Gert Grôning,
dwadzieścia lat temu podjął pewne prace. Wskazać tu trzeba opracowane w 1997 r. przez niego i Joachima
Wolschke-Bulmahna Grtinen Biographien; Biographisches Handbuch zur Landsсhaftsarchitektur des 20.
Jahrhunderts in Deutschland, a także artykuł G. Grôninga i Uwe Schneidera Bio-bibliographical research
in garden history wydrukowany w 1998 r. w czasopiśmie „Studies in the History of Gardens and Designed
Landscupes", vol. 18, issue 4, p. 317-325. Długo krytykowany przez G. Grôninga w niemieckim Allgemeine
Ktinstler-Lexikon (Saur) deficyt osiągnięć na polu kultury ogrodowej pokazywał, co może zawierać odpo-
wiedni materiał. Autorzy wskazywali także na rozwijającą się bazę danych: www.garden-cult.de. Baza ta -
z około 52 tys. skomentowanych wpisów zalicza się do największych na świecie baz danych z zakresu
kultury ogrodowej i planowania przestrzennego. Niedawno ci sami badacze we współpracy z brandenbur-
skim urzędem ochrony zabytków i muzeum archeologicznym opublikowali kolejną bazę danych: www.plan-
sammlung.bldm-brandenburg.de. Jeśli chodzi o bibliografie uniwersalne historii sztuki, Bibliography of the
History of Art (BHA), obejmuje ona głównie architekturę, budownictwo, archeologię i historię sztuki. Kul-
tura ogrodowa i komponowanie krajobrazu są tu uwzględniane w niewystarczającym stopniu.

NAZWA STOLO

Nazwa STOLO odwołuje się do rzymskiej starożytności. To znaczące miano wydało nam się szczegól-
nie odpowiednie dla naszego wydawnictwa. W Rzymie żyły wtedy dwie osoby o nazwisku Stolo, mające
znaczenie w związku z naszym projektem. Mimo że oficjalnie nie rozróżniano ich w ten sposób, chcieliby-
śmy to uczynić i mówić dalej'o Stolo Starszym i Stolo Młodszym, żeby móc ich następnie rozróżniać. Stolo
Starszy był jednym z pierwszych trybunów ludowych z plebejskiego rodu Liciniusów: od 377 r. p.n.e. był
trybunem, od 361 r. konsulem. Stolo Młodszy, chwalony za znakomitą znajomość ogrodów, znany był jesz-
cze nawet Josephowi Furttenbachowi (1591-1667), ważnemu teoretykowi sztuki ogrodowej w krajach nie-
mieckich. Wymienia go w swej książce Architectura Recreationis, wydanej w 1640 r. w Augsburgu („otrzy-
mał ten przydomek dzięki niestrudzonej sztuce uprawy roślin i ogrodów"). Stolo Młodszy „w swej
posiadłości i ogrodach usuwał wszelkie stolony (czyli rozłogi - pędy płożące, ha!) jako bezużyteczne odro-
sty od korzenia, odrąbywał je i niszczył". Seria „Stolo" nawiązuje do tego swą nazwą, gdyż czując się zobo-
wiązani wobec „niestrudzonej sztuki uprawy roślin i ogrodów", wskazujemy „narzędzia pomagające znaj-
dywać" - czyli bibliografię - w pewnym sensie „rozłogi", przy tym, by zacytować tu znów Furttenbacha,
„nie odejmując głównym pniom siły i pożywienia".
loading ...