Homerus ; Didymus <Caecus> ; Mai, Angelo [Editor]
Iliadis fragmenta antiquissima cum picturis — Mediolani, 1819 [Cicognara, 1101]

Page: 12
Citation link: 
https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/mai1819/0169
License: Public Domain Mark Use / Order
0.5
1 cm
facsimile
I 2

ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΣ ΟΔΤΣΣΕΙΑΝ.

ΡΑΨΩΙΔΙΑ Β.

SCHOLIA AD ODYSSEAM.

LIBER II.

ϊ Π Ο Θ Ε Σ I Σ.

Σ.

'υναγαγων έκκλησίαν Τηλέμαχος παραγγέλλει
τοις μ.νηστΆρσιν έζιέναι της οικίας Όδυσσέως' και λα-
βών παρά μίν Ευρύκλειας τα προς την άποδημίαν
επιτήδεια , πάρα δέ "Αθήνας εταίρους κα\ ναυν εις
πλουν ανάγεται ηλίου δύναντος. Ε. Q.

V. I, Το ημος τροχαϊκόν εστί και δια τούτο -φί-
λου ται. Άπο μέρους καλή ηριγένεια , η η τω ηρι
γεννώμενη , τουτέστί τω ορθρω , η η το hp γεννώσα
τουτεστι την πρωίαν. Ε.

°ΐ!ρΐγένεια. ] ^H^ γέννησαν τουτεστι την πρωίαν , η
εν τω ηρι γεννώμενη, οπέρ εστίν όρθρος. Q.

"Ροδοδάκτυλος ηως. J Ηώς διάφορα σημαίνει· τήν τε
γαρ σωματοειδή θΐον δια του φάναι τον ποίητην, ηως
$ έκ λεχέων παρ άγαυού Τι^ωνοιο' και τον opSpov
φερονυμως κλη^έντα άπο του Όρ^ουσ^αι η μας άπο της
κοίτης και περϊ τα οικεία τρέπεσ^αι έργα· ως οταν
φησιν, ηως μην h κροκόπεπλος έκίδνατο πασαν έπ 'αίαν
και το άπο πρωίας μέχρις ώρας έκτης διάστημα· ως το
οφρα μ,έν ηως ην και άέζετο ίερον ημαξ· και την ολην
ημέραν , κα$ ο σημαινόμ.ενον ημέρα νοείται ο άπο ανα-
τολής του ηλίου δρόμ,ος μέχρι δύσεως· ως το , οί ρ έξ
Άακανίης έριβώλακος ηλΐσον άμ,οιβοί , ηοι τη προτέργ
και, ηματι τώ προτέρω 'ότ έμαίνετο φαίδιμ,ος "Έκτωξ·
και το συναμ.φ'οτερον ημέραν τε και νύκτα , κα& ο
σημαινόμ,ενον και τοις μαθηματικούς νοείται· ως το, ηως
δέ μοί έστιν ηδε δυωδεκάτη οτ ες "Ιλιον είληλουθα- και
την ηλίου πάροδον και τον τρόπον οθεν άνατέλλει Ό
Aristarchus.Φίλιος κατά Άρίσταρχον ω φίλοι, ου γάρ ποί ί'δμεν
οπη ζόφος, ού^' οπη ηέλιος φαεσίμβροτος εϊσ υπο γαιαν,
Socrates slve °π$ άννείται· νυν γάρ καθά φησιν ο Σωκράτης
Crates. ( Κ,ρατης ) των τεσσάρων του κόσμ,ου μέμ,νηται μ,ερών ,
άρκτου , μεσημβρίας , ανατολής και δύσεως , άπερ άλ-
ληλοίς ε£ αντιθέτου αντίκεινται, h μεν άρκτος τη με-
σημβρία , Α δε ανατολή τη δύσει. Εΐπωμ.εν δέ και τί
το διάφορον της ροδοδακτύλου προς την κροκόπεπλον δια
μεν του κρόκου , το πολύ της νυκτός, ολίγον δέ της
ύμέρας δηλοΐ, εν οίς καΐ μετα τον έωσφόρον αυτήν
άνατέλλειν φησί), οντε μετά κροκόπεπλον δια δέ του
ρόδου , το πολυ μέν της ημέρας ολίγον δέ της νυκτός
δηλοΐ· εν οίς τώ ορθ-ρω αυτήν επάγει , ημος δ' ηριγέ-
νεια φάνη ροδοδάκτυλος ηως· καϊ το , ημος δ' εωσφόρος

ίίσι , φόως ερέων έπι γαΐαν οντε μετα κροκόπεπλος
υπείξ αλα κίδνατο ηως· γεννήσας δέ έκ της κροκοπέπλου
τον opSpov , επάγει την ροδοδάκτυλον εν δέ τω, ηως
μέν κροκόπεπλος έκίδνατο πασαν επ αίαν , το έκί-
δνατο παράτασιν έχει ου συντέλειαν έπεί γα,ξ σφαιρο-
ειδους οντος του κόσμ,ου και τ'ης γ~ος, ούχ άμα πασι
κατά το αύτο ο ήλιος ανατέλλει, ουδέ κατά την αυτήν
ωραν ημ,ιν ένίσταται , είκότως το έκίδνατο έφη , την
εν παρατάσει άλλοτε προς άλλους έπιβολην παριστάς
της πορείας· και οτι συν τω άποτελέσματι και τον κυ-
ριον του άποτελουμένου είναι βουλεται· ει μ,εν γάρ θεος
κροκόπεπλος, ώς αν ούσα εννους τέ κα\ έμψυχος και εν
σώματι· το δέ άπ αυτής φώς σκεδάννυτο περι την γην
ο δε λαβών την σωματοειδη 3εον έν τω κροκόπεπλος,
συνήντησεν αυτήν τώ σκεδαννυμένω άπ' αυτής φωτί, είπων
αυτήν , άλλ' ουχί το άπ' αύτης φως σκεδάννυσ^αι, ivSra
δηπου η σωματοειδης έπεπόρευτο' άλλα το άπ αυτής φως
ημερινΌν άλλ' οίδεν οπού το αποτέλεσμα, εκεί και
το αποτελούν. Ε. Q.

V. 2. 'ζίρνυτ άρ\ ] Το δια της προτροπές της %εου
πρό^υμον του νέου, διά του ωρνυτο έσημ,ανε. Q.

V. 3. Έίματα έσσάμ.ενος. ] Κιτην της προσόδου την
αφηγησιν ως καϊ τού κοίτου πεποίηται οίκείως τη όρφανείχ
και τω πατρός πέν^εΐ' ούχ οίος εστίν Αγαμέμνων προϊών,
μαλακον δ'ενδυνε χιτωνα,περί δέ μέγαβάλλετο φάρος-B.Q.

Περ/ $ε 'ί,ίφος. j Σημαίνει οτι το παλαιον ωμ,οις τά
ζίφη περιεβάΧλοντο , και ώς εν Ίλιάδι φηαιν Ό ποιητής,
τη 'ρά δυο τελαμ.ώνε περί στήνεσαι τετάσ^ην ? ήτοι ο
μ,έν σάκεος ο δέ φασγάνου άργυροηλου. Ε.

Μ. 7· Κηρυσσειν. J Ουδέν άντιπράττουσιν οί στίχοι
προς την παρουσαν υπό^εσιν' οίκειότεροι δέ μάλλον είσίν
έν Τλιάδι. Q.

V. 9· Aurap έπεί ρ ηγερ^εν. ] Ου γάρ έδει προ-
φΖτάνειν αυτόν την σύνοδον, άλλα συνειλεγμένων των
πολιτών άπιέναι. Ε.

V. ΙΟ. Παλάμη έχε χάλκεον εγχος-ΥΟ,ς κυνηγός
πξόεισιν ο νέος ουκ άπο^εν τών τού πατρός επιτηδευ-
μάτων και γάρ εκεϊνος περί τον "Άργον (cod. Q. παρα τον
άργον. Num περί την άγρανϊ) έσπουδακώς φαίνεται· και
το συμβολον τού σώματος άπο κυνηγεσίων έσχε>
τη χλανίδι αυτού εν προτέροισι πόδεσσι κύων έχε mir
κίλον έλλον άσπαίροντα λαών ούτω γάρ ά ευγενείς των
νέων έπαιδευοντο. Κ*ί ό Μένανδρος, έλεί^ρόν τι τόλ- Menander„
μ,ης ει, πονειν

Μραν λέγοντας, οπλα βαστάξειν η άντι
τού μεν σκήπτρου το δόρυ κατέχει· ώς ού συγχωρούμένος
loading ...