ZASADY OPRACOWANIA MATERIAŁÓW PRZEZNACZONYCH
DO PUBLIKACJI W BIULETYNIE HISTORII SZTUKI
Redakcja Biuletynu Historii Sztuki prosi o przekazywanie materiałów przeznaczonych do diuku w nastę-
pującej formie:
TEKSTY
- Tekst artykułu na dyskietce lub płytce CD + wydruk (1 egz.) jednostronny z interlinią i marginesami
(30 wierszy po ok. 60 znaków) w formacie A4.
- Opracowanie przypisów
- Imię autora cytowanej pracy pełne, pisane małymi literami, potem nazwisko - WERSALIKAML
- Tytuł publikacji książkowej - kursywą. Miejsce wydania według brzmienia oryginalnego.
Rok wydania - cyframi arabskimi. Strony (lub strona): „s.”, po przecinku.
- Tytuł artykułu w czasopiśmie lub w publikacji zbiorowej - „ujęty w cudzysłów”.
- Tytuł czasopisma - kursywą. Numer tomu czasopisma - cyframi arabskimi i, po przecinku, rok wydania.
- Tytuł publikacji zbiorowej (zbiór artykułów, akta kongresu lub sympozjum, katalog wystawy, słownik,
encyklopedia) - kursywą. Redaktor lub wydawca publikacji zbiorowej - pełne imię i nazwisko zapi-
sane jak w przypadku każdego autora (zob. wyżej) i poprzedzone skrótem „red.” lub „wyd.”.
- Drukowane wydania źródeł - według kolejności zapisu na karcie tytułowej. Tytuł publikacj i - kursywą.
Imię i nazwisko wydawcy zapisane jak w przypadku każdego autora (zob. wyżej) i poprzedzone
skrótem „wyd.”
- Jeżeli książka lub publikacja zbiorowa stanowi część serii wydawniczej, po tytule a przed miejscem
wydania, w nawiasie, podajemy nazwę serii i numer tomu.
- Przy ponownym powoływaniu się na wcześniej cytowaną pozycję bibliograficzną powtarzamy
nazwisko autora wersalikami, następnie - „op. cit.”, strona lub, w uzasadnionych przypadkach, „ibid.”,
strona.
- Jeżeli w artykule jest cytowanych kilka prac jednego autora -po jego nazwisku pisanym wersalikami
zawsze podajemy początek tytułu pracy, następnie - stronę.
- Przy powoływaniu się na źródła archiwalne podajemy w kolejności: nazwę archiwum i jego lokalizację
(ewentualnie skrót, przy częstym odwoływaniu się do tego samego archiwum), nazwę zespołu (ewen-
tualnie skrót), sygnaturę i numery kart. Potem następują cytaty lub omówienia treści źródła.
- Nazwiska i tytuły rosyjskie należy podawać w transliteracji przyjętej w Polsce.
- Spis ilustracji (1 egz.) powinien zawierać tekst podpisów pod ilustracjami według brzmienia propono-
wanego przez autora i wskazanie źródeł tych ilustracji.
- Streszczenie w języku polskim przeznaczone do tłumaczenia na język angielski, na dyskietce lub
płytce CD (1-3 strony) + wydruk (1 egz.). Przy rzadkiej i specjalistycznej terminologii autor podaje
znane mu terminy angielskie w nawiasach. Tłumaczenie na język angielski sporządza Redakcja Biule-
tynu Historii Sztuki. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest opublikowanie streszczenia w innym
języku, które wówczas dostarcza autor artykułu.
ILUSTRACJE
- w 1 egzemplarzu
- fotografie o formacie preferowanym 13x18 cm, opisane ołówkiem na odwrocie (numer kolejny i skrót
podpisu) lub skany zapisane w formacie „tif’.
- rysunki architektoniczne opatrzone skalą liniową z zaznaczoną orientacją, o formacie nie większym jak A3.
Zgodnie z zasadami obowiązującymi Redakcję „Biuletynu Historii Sztuki” wyłączną odpowiedzialność
za przestrzeganie praw autorskich odnośnie materiału ilustracyjnego ponoszą autorzy artykułów.
Autor podaje swój adres prywatny, numer telefonu i adres e-mail.
Materiały, które nie będą odpowiadały powyższym „Zasadom” zostaną odesłane Autorom
do poprawienia.
DO PUBLIKACJI W BIULETYNIE HISTORII SZTUKI
Redakcja Biuletynu Historii Sztuki prosi o przekazywanie materiałów przeznaczonych do diuku w nastę-
pującej formie:
TEKSTY
- Tekst artykułu na dyskietce lub płytce CD + wydruk (1 egz.) jednostronny z interlinią i marginesami
(30 wierszy po ok. 60 znaków) w formacie A4.
- Opracowanie przypisów
- Imię autora cytowanej pracy pełne, pisane małymi literami, potem nazwisko - WERSALIKAML
- Tytuł publikacji książkowej - kursywą. Miejsce wydania według brzmienia oryginalnego.
Rok wydania - cyframi arabskimi. Strony (lub strona): „s.”, po przecinku.
- Tytuł artykułu w czasopiśmie lub w publikacji zbiorowej - „ujęty w cudzysłów”.
- Tytuł czasopisma - kursywą. Numer tomu czasopisma - cyframi arabskimi i, po przecinku, rok wydania.
- Tytuł publikacji zbiorowej (zbiór artykułów, akta kongresu lub sympozjum, katalog wystawy, słownik,
encyklopedia) - kursywą. Redaktor lub wydawca publikacji zbiorowej - pełne imię i nazwisko zapi-
sane jak w przypadku każdego autora (zob. wyżej) i poprzedzone skrótem „red.” lub „wyd.”.
- Drukowane wydania źródeł - według kolejności zapisu na karcie tytułowej. Tytuł publikacj i - kursywą.
Imię i nazwisko wydawcy zapisane jak w przypadku każdego autora (zob. wyżej) i poprzedzone
skrótem „wyd.”
- Jeżeli książka lub publikacja zbiorowa stanowi część serii wydawniczej, po tytule a przed miejscem
wydania, w nawiasie, podajemy nazwę serii i numer tomu.
- Przy ponownym powoływaniu się na wcześniej cytowaną pozycję bibliograficzną powtarzamy
nazwisko autora wersalikami, następnie - „op. cit.”, strona lub, w uzasadnionych przypadkach, „ibid.”,
strona.
- Jeżeli w artykule jest cytowanych kilka prac jednego autora -po jego nazwisku pisanym wersalikami
zawsze podajemy początek tytułu pracy, następnie - stronę.
- Przy powoływaniu się na źródła archiwalne podajemy w kolejności: nazwę archiwum i jego lokalizację
(ewentualnie skrót, przy częstym odwoływaniu się do tego samego archiwum), nazwę zespołu (ewen-
tualnie skrót), sygnaturę i numery kart. Potem następują cytaty lub omówienia treści źródła.
- Nazwiska i tytuły rosyjskie należy podawać w transliteracji przyjętej w Polsce.
- Spis ilustracji (1 egz.) powinien zawierać tekst podpisów pod ilustracjami według brzmienia propono-
wanego przez autora i wskazanie źródeł tych ilustracji.
- Streszczenie w języku polskim przeznaczone do tłumaczenia na język angielski, na dyskietce lub
płytce CD (1-3 strony) + wydruk (1 egz.). Przy rzadkiej i specjalistycznej terminologii autor podaje
znane mu terminy angielskie w nawiasach. Tłumaczenie na język angielski sporządza Redakcja Biule-
tynu Historii Sztuki. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest opublikowanie streszczenia w innym
języku, które wówczas dostarcza autor artykułu.
ILUSTRACJE
- w 1 egzemplarzu
- fotografie o formacie preferowanym 13x18 cm, opisane ołówkiem na odwrocie (numer kolejny i skrót
podpisu) lub skany zapisane w formacie „tif’.
- rysunki architektoniczne opatrzone skalą liniową z zaznaczoną orientacją, o formacie nie większym jak A3.
Zgodnie z zasadami obowiązującymi Redakcję „Biuletynu Historii Sztuki” wyłączną odpowiedzialność
za przestrzeganie praw autorskich odnośnie materiału ilustracyjnego ponoszą autorzy artykułów.
Autor podaje swój adres prywatny, numer telefonu i adres e-mail.
Materiały, które nie będą odpowiadały powyższym „Zasadom” zostaną odesłane Autorom
do poprawienia.