226
IN MEMORIAM
W 1983 odbył stypendium na Wydziale Archi-
tektury i Urbanistyki Politechniki w Helsinkach,
a 1986 r. jako pracownik kieleckich PKZ-ów prowa-
dził badania architektoniczne na starówce w Rydze.
Zajmował się również zabytkami techniki, łicznie
zachowanymi w regionie świętokrzyskim. Działał
w zarządzie oddziału kieleckiego Stowarzyszenia
Historyków Sztuki. Ponadto w trudnych latach 80.
pełen zaangażowania zainicjował publiczną dysku-
sję nad losami kieleckiej starówki zagrożonej bar-
dzo dyskusyjnymi pomysłami planistów. Odważnie
i profesjonalnie zabierał wtedy głos, posługując się
naukowymi argumentami.
Po zmianie ustroju w 1989 r. stanął do konkur-
su na stanowisko Wojewódzkiego Konserwatora
Zabytków w Kielcach. Część kieleckiego środowi-
ska historyków sztuki uważała, że dr Adamczyk
jest najbardziej odpowiednim kandydatem na to
stanowisko. Mimo to jego kandydatura w konkur-
sie została odrzucona. W latach 1991-2002 praco-
wał w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony
Środowiska Kulturowego w Kielcach. Zajmował
się studiami nad urbanistyką i krajobrazem kultu-
rowym północnej Małopolski. W tym czasie koor-
dynował projekt badawczy A7z'a^ta obronne na kre-
^ac/z wsc/zor/zzzc/z r/awzze/ Pzeczyy?o^y?o/z7e/' yzz*zer/
7 772 z: prowadzonym przez prof. dr hab. Tadeusza
Polaka z Politechniki Świętokrzyskiej. Problema-
tyka ta skłoniła go do podjęcia własnych badań idą-
cych w kierunku rozpoznania funkcjonujących na
tym obszarze fortyfikacji stałych oraz tych, które
nie odgrywały roli w państwowym czy regionalnym
systemie obrony a służyły tylko ochronie osadnic-
twa. łch wynikiem była rozprawa habilitacyjna
Porty/zkac/e ,strz/e zza yo/skzzzz /wzer/zzzzzzTzz or/yo/o-
wy AR r/o kozzea AR77 wzekzz, którą przedłożył
w 2005 r. na Wydziale Architektury Politechniki
Wrocławskiej, uzyskując stopień doktora habilito-
wanego nauk technicznych w zakresie architektury
i urbanistyki - historii architektury. Był autorem
około 40 publikacji - książek, artykułów nauko-
wych i popularnych.
Równolegle zajmował się dydaktyką. Początko-
wo były to zajęcia z historii sztuki w kieleckich
wyższych uczelniach. Od 1996 r. związał się Poli-
techniką Świętokrzyską, gdzie na Wydziale Budow-
nictwa Lądowego prowadził wykłady z zakresu
historii architektury, budownictwa i urbanistyki. Był
bardzo sprawnym mówcą. A wzorem dydaktyka, co
wielokrotnie przypominał, był dla Niego prof. Lech
Kalinowski. To zapewne jemu zawdzięczał dbałość
o posługiwanie się jasnym i prostym językiem i bez-
błędną logiką narracji, pozbawioną pseudonauko-
wych neologizmów i frazesów. Rozmowy z Leszkiem
- niekiedy trudne ale zarazem niebanalne i inspirują-
ce były dużą przyjemnością.
PzoA Po.sz/ź.skz
Z?/77//DgRu//U .Vz7/7T7 APkZ^Ć/ Ałć/u/77<2ZyAć/
1980
1. /AozzogzYz/za zaky/ków Az'e/ecczyzzzy w gzYz/zce
z zy.szzzzkzz. Materza/y z ,sg/Yzu'ozr/azzza /rozz,sez"wrzz'oz^-
.skze wo/ewór/ztwa kze/eckzego. Wyd.: Biuro Doku-
mentacji Zabytków w Kiełcach. Kielce 1980.
1981
2. „Dwie fonuy wnętrza kościoła benedyktynek w
Staniątkach", Zaszyty 7Vazzkowe Lzzzwezisytetzz Ja-
gze//ozź.skz'ego, seria Prace z TTAtozaz .Sz/zzkz, z. 16:
1981, s. 23-38. „Witulin", Przeg/qr/ Payzzezazzczy
1981, nr 7-8.
1982
3. Pakryka tek/zrzy w Do/ac/z /R.skrzyzc/z, Jaw/z ze/
„ Kzfzz/zzz ",yozzzzzzkkzz/tzzzy /zza/ezYa/zze/. Wyd.: Biuro
Dokumentacji Zabytków w Kielcach. Kielce 1982.
4. Dozzz w/a,szzy A7aksy/zzz7z'a/za 52zYz,sza ozuz /wo/ek/
,sz'er/zzky Pzrg/zz UzzkezYzza/zzego AzYzkowskzego /ego
azztoz^twa w Aze/cac/z. Seria: Zz*ór//a r/o r/zze/ów
Aze/c. Wyd.: Biuro Dokumentacji Zabytków w Kiel-
cach. Kielce 1982.
5. Aze/ce zza zzzayac/z z /af 7 799 z 75YU, y/uka zukozz-
,stz^z,zkc/z zzk/ar/zz LozzzzzzzzPacy/zzego zzzz'a.s9a z o ko/o
7^00 zi Seria: ZzUr/Za r/o r/zze/'ów Aze/c. Wyd.: Biuro
Dokumentacji Zabytków w Kielcach. Kielce 1982.
1983
6. Aze/ce zzay/azzac/z z /at /&2Z z 7 <523. Seria: Zz*ór//a
r/o r/zze/ów Aze/c. Wyd.: Biuro Dokumentacji Zabyt-
ków w Kielcach. Kielce 1983.
7. [współautor J.Szczepański], Paz*k zzzze/kkz w Aze/-
cac/z. Seria: Zzór//a r/o r/zze/ów Aze/c. Wyd.: Biuro
Dokumentacji Zabytków w Kielcach. Kielce 1983.
8. „Fabryka tektury", óyotkazzza z Zakytkazzzz, nr 2,
1983, s. 52-53.
IN MEMORIAM
W 1983 odbył stypendium na Wydziale Archi-
tektury i Urbanistyki Politechniki w Helsinkach,
a 1986 r. jako pracownik kieleckich PKZ-ów prowa-
dził badania architektoniczne na starówce w Rydze.
Zajmował się również zabytkami techniki, łicznie
zachowanymi w regionie świętokrzyskim. Działał
w zarządzie oddziału kieleckiego Stowarzyszenia
Historyków Sztuki. Ponadto w trudnych latach 80.
pełen zaangażowania zainicjował publiczną dysku-
sję nad losami kieleckiej starówki zagrożonej bar-
dzo dyskusyjnymi pomysłami planistów. Odważnie
i profesjonalnie zabierał wtedy głos, posługując się
naukowymi argumentami.
Po zmianie ustroju w 1989 r. stanął do konkur-
su na stanowisko Wojewódzkiego Konserwatora
Zabytków w Kielcach. Część kieleckiego środowi-
ska historyków sztuki uważała, że dr Adamczyk
jest najbardziej odpowiednim kandydatem na to
stanowisko. Mimo to jego kandydatura w konkur-
sie została odrzucona. W latach 1991-2002 praco-
wał w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony
Środowiska Kulturowego w Kielcach. Zajmował
się studiami nad urbanistyką i krajobrazem kultu-
rowym północnej Małopolski. W tym czasie koor-
dynował projekt badawczy A7z'a^ta obronne na kre-
^ac/z wsc/zor/zzzc/z r/awzze/ Pzeczyy?o^y?o/z7e/' yzz*zer/
7 772 z: prowadzonym przez prof. dr hab. Tadeusza
Polaka z Politechniki Świętokrzyskiej. Problema-
tyka ta skłoniła go do podjęcia własnych badań idą-
cych w kierunku rozpoznania funkcjonujących na
tym obszarze fortyfikacji stałych oraz tych, które
nie odgrywały roli w państwowym czy regionalnym
systemie obrony a służyły tylko ochronie osadnic-
twa. łch wynikiem była rozprawa habilitacyjna
Porty/zkac/e ,strz/e zza yo/skzzzz /wzer/zzzzzzTzz or/yo/o-
wy AR r/o kozzea AR77 wzekzz, którą przedłożył
w 2005 r. na Wydziale Architektury Politechniki
Wrocławskiej, uzyskując stopień doktora habilito-
wanego nauk technicznych w zakresie architektury
i urbanistyki - historii architektury. Był autorem
około 40 publikacji - książek, artykułów nauko-
wych i popularnych.
Równolegle zajmował się dydaktyką. Początko-
wo były to zajęcia z historii sztuki w kieleckich
wyższych uczelniach. Od 1996 r. związał się Poli-
techniką Świętokrzyską, gdzie na Wydziale Budow-
nictwa Lądowego prowadził wykłady z zakresu
historii architektury, budownictwa i urbanistyki. Był
bardzo sprawnym mówcą. A wzorem dydaktyka, co
wielokrotnie przypominał, był dla Niego prof. Lech
Kalinowski. To zapewne jemu zawdzięczał dbałość
o posługiwanie się jasnym i prostym językiem i bez-
błędną logiką narracji, pozbawioną pseudonauko-
wych neologizmów i frazesów. Rozmowy z Leszkiem
- niekiedy trudne ale zarazem niebanalne i inspirują-
ce były dużą przyjemnością.
PzoA Po.sz/ź.skz
Z?/77//DgRu//U .Vz7/7T7 APkZ^Ć/ Ałć/u/77<2ZyAć/
1980
1. /AozzogzYz/za zaky/ków Az'e/ecczyzzzy w gzYz/zce
z zy.szzzzkzz. Materza/y z ,sg/Yzu'ozr/azzza /rozz,sez"wrzz'oz^-
.skze wo/ewór/ztwa kze/eckzego. Wyd.: Biuro Doku-
mentacji Zabytków w Kiełcach. Kielce 1980.
1981
2. „Dwie fonuy wnętrza kościoła benedyktynek w
Staniątkach", Zaszyty 7Vazzkowe Lzzzwezisytetzz Ja-
gze//ozź.skz'ego, seria Prace z TTAtozaz .Sz/zzkz, z. 16:
1981, s. 23-38. „Witulin", Przeg/qr/ Payzzezazzczy
1981, nr 7-8.
1982
3. Pakryka tek/zrzy w Do/ac/z /R.skrzyzc/z, Jaw/z ze/
„ Kzfzz/zzz ",yozzzzzzkkzz/tzzzy /zza/ezYa/zze/. Wyd.: Biuro
Dokumentacji Zabytków w Kielcach. Kielce 1982.
4. Dozzz w/a,szzy A7aksy/zzz7z'a/za 52zYz,sza ozuz /wo/ek/
,sz'er/zzky Pzrg/zz UzzkezYzza/zzego AzYzkowskzego /ego
azztoz^twa w Aze/cac/z. Seria: Zz*ór//a r/o r/zze/ów
Aze/c. Wyd.: Biuro Dokumentacji Zabytków w Kiel-
cach. Kielce 1982.
5. Aze/ce zza zzzayac/z z /af 7 799 z 75YU, y/uka zukozz-
,stz^z,zkc/z zzk/ar/zz LozzzzzzzzPacy/zzego zzzz'a.s9a z o ko/o
7^00 zi Seria: ZzUr/Za r/o r/zze/'ów Aze/c. Wyd.: Biuro
Dokumentacji Zabytków w Kielcach. Kielce 1982.
1983
6. Aze/ce zzay/azzac/z z /at /&2Z z 7 <523. Seria: Zz*ór//a
r/o r/zze/ów Aze/c. Wyd.: Biuro Dokumentacji Zabyt-
ków w Kielcach. Kielce 1983.
7. [współautor J.Szczepański], Paz*k zzzze/kkz w Aze/-
cac/z. Seria: Zzór//a r/o r/zze/ów Aze/c. Wyd.: Biuro
Dokumentacji Zabytków w Kielcach. Kielce 1983.
8. „Fabryka tektury", óyotkazzza z Zakytkazzzz, nr 2,
1983, s. 52-53.