28
ten onrechte voor Jacoba van Beyerèn doorgaat. Niet van Jan Mostaert,
maar van een meester, wiens naam de Heer Hulin meent ontdekt te hebben
en zal publiceeren. Overigens is deze vrouw herhaaldelijk geschilderd. Een
copie naar een of ander exemplaar op een miniatuur te Munchen. (Hofbibl.
Cm. 41 f. 119. cl. 23637.)
N°. 231. Inconnu. Fransch.
N°. 245. Inconnu. Hoewel slechter, doet de kleur van dit stuk denken
aan een inconnu in het Rijksmuseum, n". 532. Als 't ware een overgang
tusschen Rijnsche en Hollandschc School.
N°. 278. Quintijn Matsijs. Voor Quintijn te overdreven druk van
teekening, ook de onrustige lucht past niet bij zijn opvatting. Jan Matsijs?
N°. 321. Fransch; ruw maar expressief, evenwel niet vóór 1430 te
dateeren. Een overgang naar de kunst van Rogier van der Weyden, dien
Dr. Voll in deze paneelen meent te vinden, kan ik er niet in zien, eer
iets van de Zuidfransche school.
N°. 332. Lucas van Leyden: Italiaansch.
N°. 343. Quintijn Matsijs: — Gerard David.
N°. 344. Inconnu. Staat dit paneeltje niet in verband met den
zoogenaamden Dirk Bouts op Chantilly? (N°. CVI, Kist van den Heiligen
Perpetuus.)
N°. 380. Rogier van der Weijden, Hollander. Op den rechtervleugel
de toren van Utrecht.
't Spreekt vanzelf, dat deze korte aanteekeningen verre van volledig
zijn, en geen andere pretentie hebben, dan eenige voor de hand liggende
kwesties aan te stippen, die, dit vergete men niet, toen het vorig nummer
van het Bulletin verscheen, waarvoor deze regels geschreven werden, nog
niet in allerlei wetenschappelijke tijdschriften behandeld waren.
W. Vogei.sang.
Oude Monumenten.
De torentjes van de voormalige Binnenkamppoort te Amersfoort.
Wanneer men van de Varkensmarkt, waaronder nog steeds de in 1674
weggestopte, beruchte Kei is gelegen, de Langestraat doorwandelt en men
aan het laatste gedeelte van die straat is gekomen, ziet men dat zij zich
vernauwt -en ontwaart men daar, boven de huizen uitstekend, twee kleine
torentjes. Dat vernauwde gedeelte doorwandelend komt men in de vrij
lange en breede Kampstraat. Van die straat terugziende op dat vernauwde
gedeelte bemerkt men, dat die twee torentjes de oorzaak zijn van de
versmalling der straat; anders zouden de Lange- en Kampstraat een door-
loopende verkeersweg zijn geworden. Die torentjes, voor het verkeer eenigszins
belemmerend, zijn onze aandacht ten volle waard. Zij toch zijn de eenige
ten onrechte voor Jacoba van Beyerèn doorgaat. Niet van Jan Mostaert,
maar van een meester, wiens naam de Heer Hulin meent ontdekt te hebben
en zal publiceeren. Overigens is deze vrouw herhaaldelijk geschilderd. Een
copie naar een of ander exemplaar op een miniatuur te Munchen. (Hofbibl.
Cm. 41 f. 119. cl. 23637.)
N°. 231. Inconnu. Fransch.
N°. 245. Inconnu. Hoewel slechter, doet de kleur van dit stuk denken
aan een inconnu in het Rijksmuseum, n". 532. Als 't ware een overgang
tusschen Rijnsche en Hollandschc School.
N°. 278. Quintijn Matsijs. Voor Quintijn te overdreven druk van
teekening, ook de onrustige lucht past niet bij zijn opvatting. Jan Matsijs?
N°. 321. Fransch; ruw maar expressief, evenwel niet vóór 1430 te
dateeren. Een overgang naar de kunst van Rogier van der Weyden, dien
Dr. Voll in deze paneelen meent te vinden, kan ik er niet in zien, eer
iets van de Zuidfransche school.
N°. 332. Lucas van Leyden: Italiaansch.
N°. 343. Quintijn Matsijs: — Gerard David.
N°. 344. Inconnu. Staat dit paneeltje niet in verband met den
zoogenaamden Dirk Bouts op Chantilly? (N°. CVI, Kist van den Heiligen
Perpetuus.)
N°. 380. Rogier van der Weijden, Hollander. Op den rechtervleugel
de toren van Utrecht.
't Spreekt vanzelf, dat deze korte aanteekeningen verre van volledig
zijn, en geen andere pretentie hebben, dan eenige voor de hand liggende
kwesties aan te stippen, die, dit vergete men niet, toen het vorig nummer
van het Bulletin verscheen, waarvoor deze regels geschreven werden, nog
niet in allerlei wetenschappelijke tijdschriften behandeld waren.
W. Vogei.sang.
Oude Monumenten.
De torentjes van de voormalige Binnenkamppoort te Amersfoort.
Wanneer men van de Varkensmarkt, waaronder nog steeds de in 1674
weggestopte, beruchte Kei is gelegen, de Langestraat doorwandelt en men
aan het laatste gedeelte van die straat is gekomen, ziet men dat zij zich
vernauwt -en ontwaart men daar, boven de huizen uitstekend, twee kleine
torentjes. Dat vernauwde gedeelte doorwandelend komt men in de vrij
lange en breede Kampstraat. Van die straat terugziende op dat vernauwde
gedeelte bemerkt men, dat die twee torentjes de oorzaak zijn van de
versmalling der straat; anders zouden de Lange- en Kampstraat een door-
loopende verkeersweg zijn geworden. Die torentjes, voor het verkeer eenigszins
belemmerend, zijn onze aandacht ten volle waard. Zij toch zijn de eenige