GERMANIvE ANTIQ^UB. II. i«
inepta eft opinio, qui Vocetium eumdem efle volunt, qui corrupte, ut iuo loco
oftendetur, Vogefus adpellatur, pro Vofego, in Catfaris commentar. iv, in Lingo-
num finibus, ex quo ille Mofam flumen profluereait. etenim quid (malum!) Hel-
vetiiultraRauracosatqueSequanos in Lingonum ufque profugercnt fineis, quum
fatis tutiadversusRomanorummilitumintranlituimpetum efle poterant in Iur5
fuo?
TlGVRINVS PAGVS. .
10 De t1 g v r 0 , five Tvr 1 go opido idem fentio, quod fupra de Tngio
dixi: nempe fuifle & hocin xn illis opidisantiquiflimis, qua:Helvetii inexpedi-
tionemproficifcentesexufierunt. ab hocenim, ceu capite, jam ante expeditionem
totus pagus cognomehtum invenit.
*o'poc tibepi'ot Forvm Tiberii eftin HelvetiisPtolemxo. ld
omnium rectiflime intcrpretari mihi videtur Rhenanus opidum nunc, quod vulgari
Vocabulo vocatur Keifers Buel; quafi dicas, Cejaris, live imperatoris tribunal: quia
heic jus a Tiberio redditum fuerit.
A Brigentia adARBOREM feliCem numerat Antoninus duobus in Io-
cis millia pafluum xx. cui nomini, fitui, fpatio refpondet opidum hodie, lacui
ao Brigantino adpolitum , Arbon. In tabula alterum x, in di&o millium numcro
interiit.
Hinctotidemmillia numerat Antoninus, duobus itidemin locis,ad F1 n e s.
tabulaveroxxi. huic fpatio, fitui,ac nomini probe convcnit opidum nunc Pfin,
Duro flumini impofitum.
A Einibus ad Vitudorum,Cive,m qua:dam habcnt exemplaria, Vieidurum,M..vS\xat
apud Antonium xx11: &hinc VindoniiKm xxi11. Vtrobique numerus corru-
ptus eft. locum quidpe eum efle nunc Wintertur, cum nomen, tumregio indicant. ab
hocautemmilliafuntpafliiumadFineis xv; ad Vindojhiflam veroalterum tantum
intervallum. Cnh Conftantiaminterpretantur Vitudurum, per qUam vehementeK
jo errant. qui enim a Finibus Vindoniflam profe&uris, retrogreflio efle poteft ad Con»
ftantiam ? a qua li Vindonifiam rccto itinere pergere velinr, Fineis repetant necefie
cft. In tabula vocabulum hujus loci & diftantiam periifle, liquet ex eo, quod
millium quidem numcrus inter Fincis & Vindoniflam exftet. Antiqua infcriptio,
quam Liplius refert in auctario infcriptionum, habet Vitudurum, ut quxdam An-
tonini exemplaria. vcrum tamen, ac gcnuinum vocabulum Latinfi formatione
debebat efle Vitodvrvm; eadem ratione grammatica, ut reliqua opida ter-
minantia in durum-, Salodurum, Oftodurum, Divodurum, Augttfiodurum, CWarcodu.
rum, Eatavodurum, & alia.
Haxigiturfere funt,qus de terrx Helveti* antiquitatc ex idoneis auftoribus
40 eruerc licuit.
De gente ipsa pauca quxdam nunccognofcerc haud pigeat. Claritudinem c-
jusoftendu Tacitus, diftoloco, hisverbis: Helvetii, Gallicagens, olimarmis virijque,
*»ox memorik nominis clara. Oefar belli Gallici com. 1; de Belgis loquens: Proxi-
*>i funt Germanis, qui trans Rhenum incolunt; quibuscum continenter bellum gerunt.
^adecausaHelvetiiquoque reliquos Gallosvirtttte prxcedunt; quod fere quotidianisprae-
his cum Gcrmanis contendunt, quum aut fuis finibus eos probibent, aut ipfi in eorumfinU
bus bellumgerunt. Bellumhocnon nuperum Caefaris aevo; fed perantiquum. Ta-
^itus in libro de Germania. Validiores olim Gallorum res fuijje, fummus auclorum di-
vus Tulius tradit. eoque credibile eji, etiamGallosin Germaniam transgrejfos. £>uantu«>
50 lum enim amnis obfiabat, quo minus, ttt quaque gens evaluerat, occuparet, pcrmutaret-
mte fedes promifuas adhuc, & nulla regnorum potentia divtfas ? Igitur inter Hercyni-
am fiham, Rhcnumque & JMcenum amnes, Helvetii, ulteriora *Bo)i, Gallica utraquegens,
ienuere. Sed cte hac comigratione fuo loco infra, in Germaniae Transrhcnana: defcri-
pnonc, fufius diflcremr. Clari hinc fuere, Romanisq^ formidati Helvetii,in Cimbri-
co belloj ubi long6 major eoru fuit, quam ipforum Cimbrorum Theutonorumquc
B iiij
vuws,
3
inepta eft opinio, qui Vocetium eumdem efle volunt, qui corrupte, ut iuo loco
oftendetur, Vogefus adpellatur, pro Vofego, in Catfaris commentar. iv, in Lingo-
num finibus, ex quo ille Mofam flumen profluereait. etenim quid (malum!) Hel-
vetiiultraRauracosatqueSequanos in Lingonum ufque profugercnt fineis, quum
fatis tutiadversusRomanorummilitumintranlituimpetum efle poterant in Iur5
fuo?
TlGVRINVS PAGVS. .
10 De t1 g v r 0 , five Tvr 1 go opido idem fentio, quod fupra de Tngio
dixi: nempe fuifle & hocin xn illis opidisantiquiflimis, qua:Helvetii inexpedi-
tionemproficifcentesexufierunt. ab hocenim, ceu capite, jam ante expeditionem
totus pagus cognomehtum invenit.
*o'poc tibepi'ot Forvm Tiberii eftin HelvetiisPtolemxo. ld
omnium rectiflime intcrpretari mihi videtur Rhenanus opidum nunc, quod vulgari
Vocabulo vocatur Keifers Buel; quafi dicas, Cejaris, live imperatoris tribunal: quia
heic jus a Tiberio redditum fuerit.
A Brigentia adARBOREM feliCem numerat Antoninus duobus in Io-
cis millia pafluum xx. cui nomini, fitui, fpatio refpondet opidum hodie, lacui
ao Brigantino adpolitum , Arbon. In tabula alterum x, in di&o millium numcro
interiit.
Hinctotidemmillia numerat Antoninus, duobus itidemin locis,ad F1 n e s.
tabulaveroxxi. huic fpatio, fitui,ac nomini probe convcnit opidum nunc Pfin,
Duro flumini impofitum.
A Einibus ad Vitudorum,Cive,m qua:dam habcnt exemplaria, Vieidurum,M..vS\xat
apud Antonium xx11: &hinc VindoniiKm xxi11. Vtrobique numerus corru-
ptus eft. locum quidpe eum efle nunc Wintertur, cum nomen, tumregio indicant. ab
hocautemmilliafuntpafliiumadFineis xv; ad Vindojhiflam veroalterum tantum
intervallum. Cnh Conftantiaminterpretantur Vitudurum, per qUam vehementeK
jo errant. qui enim a Finibus Vindoniflam profe&uris, retrogreflio efle poteft ad Con»
ftantiam ? a qua li Vindonifiam rccto itinere pergere velinr, Fineis repetant necefie
cft. In tabula vocabulum hujus loci & diftantiam periifle, liquet ex eo, quod
millium quidem numcrus inter Fincis & Vindoniflam exftet. Antiqua infcriptio,
quam Liplius refert in auctario infcriptionum, habet Vitudurum, ut quxdam An-
tonini exemplaria. vcrum tamen, ac gcnuinum vocabulum Latinfi formatione
debebat efle Vitodvrvm; eadem ratione grammatica, ut reliqua opida ter-
minantia in durum-, Salodurum, Oftodurum, Divodurum, Augttfiodurum, CWarcodu.
rum, Eatavodurum, & alia.
Haxigiturfere funt,qus de terrx Helveti* antiquitatc ex idoneis auftoribus
40 eruerc licuit.
De gente ipsa pauca quxdam nunccognofcerc haud pigeat. Claritudinem c-
jusoftendu Tacitus, diftoloco, hisverbis: Helvetii, Gallicagens, olimarmis virijque,
*»ox memorik nominis clara. Oefar belli Gallici com. 1; de Belgis loquens: Proxi-
*>i funt Germanis, qui trans Rhenum incolunt; quibuscum continenter bellum gerunt.
^adecausaHelvetiiquoque reliquos Gallosvirtttte prxcedunt; quod fere quotidianisprae-
his cum Gcrmanis contendunt, quum aut fuis finibus eos probibent, aut ipfi in eorumfinU
bus bellumgerunt. Bellumhocnon nuperum Caefaris aevo; fed perantiquum. Ta-
^itus in libro de Germania. Validiores olim Gallorum res fuijje, fummus auclorum di-
vus Tulius tradit. eoque credibile eji, etiamGallosin Germaniam transgrejfos. £>uantu«>
50 lum enim amnis obfiabat, quo minus, ttt quaque gens evaluerat, occuparet, pcrmutaret-
mte fedes promifuas adhuc, & nulla regnorum potentia divtfas ? Igitur inter Hercyni-
am fiham, Rhcnumque & JMcenum amnes, Helvetii, ulteriora *Bo)i, Gallica utraquegens,
ienuere. Sed cte hac comigratione fuo loco infra, in Germaniae Transrhcnana: defcri-
pnonc, fufius diflcremr. Clari hinc fuere, Romanisq^ formidati Helvetii,in Cimbri-
co belloj ubi long6 major eoru fuit, quam ipforum Cimbrorum Theutonorumquc
B iiij
vuws,
3